Friday, September 3, 2021

தமிழராய்ப்பிறந்தும்

   தமிழராய்ப்பிறந்தும்….                                      

 

தமிழ் மொழியில் மூன்று நூல்கள் மிக முக்கியமானவை.அவை திருக்குறள் திருவாசகம் திருமூலம் .

திருக்குறளின் மாண்பு உலகறியும். திருக்குறளை விஞ்சி மானுட சத்தியம் பேசும் வேறு ஒரு நூல் உலகில் இருக்கமுடியுமா என்று தெரியவில்லை.

ஆயினும்  உப நிடதங்கள் தத்துவார்த்த விஷயத்தில் சிகரம். பன்னரும் உப நிட நூலெங்கள் நூலே,பார்மிசை ஏதொரு நூலிதுபோலே என்பார் மகாகவி பாரதி. தத்துவ புருடர் ஓஷோ எவ்வளவு ஆழமாக ஆன்மீக சூக்கும கருத்தினை எடுத்துவைத்தபோதும் உப நிடத சமாச்சாரங்கள்தாண்டி தத்துவார்த்த உலகில் வேறு எதுவும் இருக்குமா என்பது அய்யமே.

மனத்துக்கண் மாசு இலன் ஆதல் அனைத்து அறன்

ஆகுல நீர பிற.

இத்திருக்குறளையும் தாண்டி ஒருவர் அறத்திற்கு இலக்கணம் சொல்லவேண்டுமா என்ன?

எத்துணையும் பேதமுறாதுஎவ்வுயிரும்

 தம் உயிர் போல் எண்ணி, உள்ளே

 ஒத்து, உரிமை உரிமை உடையவராய் உவக்கின்றார்

 யாவர்? அவர் அவருளந்தான் சுத்த

 சித்துருவாய் எம்பெருமான் நடம் புரியும்

 இடம் என நான் தேர்ந்தேன் அந்த

 வித்தகர் தம் அடிக்கேவல்புரிந்திட என்

சிந்தை மிக விழைந்ததாலோ

என்பார் அருட்பிரகாச வள்ளலார். இங்கே உள்ளே ஒத்து என்பது என்கிற பதம் ஆழமான பொருளுடையது.  நமது உள்ளம் நிறைவாய் ஒப்பது என்று நாம்பொருள் கொள்ளமுடியும். இதனில் இன்னொரு விஷயம்  உள்ளம் ஒத்து பின் அதனில் உவக்கின்ற  அந்த  பெருநிலையும் வரவேண்டும்.

 என்னடா இப்படி வசமாகமாட்டிக்கொண்டு விட்டோமே என்கிற நிலைசாதாரண  மனித இயல்பு  உள்ளே ஒப்பதும்  அது கண்டு மனம் உவப்பதும் மனம் செம்மையானவர்களுக்கே சாத்தியமாகும்        

 திருக்குறளிலேயே மிகப்பிடித்த குறள் மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்து அறன் என்று தொடங்கும் அந்தக் குறளே ஆகும்

To like keats is a test of fitness for understanding poetry  என்பார் ஆங்கில நாவலாசிரியர்  ஜார்ஜ் கிஸ்ஸிங். அந்த  ஆங்கிலக்கவி கீட்ஸ் சொல்லுவார்

A thing of beauty is joy for ever அதற்கு மேல் சென்றும் பெருஞ்சேதியொன்று சொல்லுவார்.

Beauty is truth, truth beauty that is all

Ye know on earth and all ye need to know.

எப்பொழுதும் ஆனந்தத்தை வர்ஷிப்பது  அழகு.  நீல வானும்  வெண்நிலவும்  நீலக்கடலும்    நீள் மலையும் அந்த வகையில் கொள்ள முடியும்.சத்தியமே அழகு அழகு என்பது சத்தியமே.  இவ்வுலகில் வாழுகின்ற  ஒவ்வொரு மனிதனும்அறியவேண்டியதும் அறியக்கிடப்பதும் சத்தியானந்தம் ஒன்றே என்கிறார் கீட்ஸ.

‘யாமெய்யாக்கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்

வாய்மையின் நல்ல பிற’ 

என்று பேசுகிறது திருக்குறள்  கொல்லாமை பற்றிப்பேசும் திருவள்ளுவர்

’ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை அதன்

பின்சாரப்பொய்யாமை நன்று’ என்று ஒரு நீதி சொல்கிறார். பொய்யாமை வேறு வாய்மைவேறு என்கிற முடிவுக்கு வரவேண்டியிருக்கிறது

பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற

செய்யாமை செய்யாமை நன்று

.இரண்டு முறை அல்லவா பொய்யாமையைச் சொல்கிறார்.செய்யாமையும் இரண்டுமுறைச் சொல்கிறார்தான். ஆனால் வாய்மை பற்றிக்கூறும் போது

’மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு

தானம் செய்வாரின் தலை’ என்று பேசுகிறார்.

 இங்கு ஈகை அறம் ஆகிய விஷயம் மட்டுமல்ல தவம் செய்யும் முனிவர்களையும்  தாண்டிப்போகிறது வாய்மை மொழிபவன் செல்வாக்கு.பொய்யாமையைவிடவாய்மைஉயர்வானது வெல்லும் வாய்மையே என்பது வேத வாக்காகிறது.பொய்யாமையே வெல்லும் என்பது சற்றுக்கனமிழக்கிவே செய்கிறது.

வள்ளுவருக்கு வருகின்ற அறச்சீற்றம் உச்சமானது.பாரதி ‘தனியொருமனிதனுக்குணவிலை எனில் இச்சகத்தினைஅழித்திடுவோம்’என்பார் திருவள்ளுவர் இன்னும் சற்றுத்தாண்டியும் போகிறார்.

’இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டின்

பரந்து கெடுக இவ்வுலகிற்றியான்’. கடவுளுக்கே பிடியப்பா என் சாபம் என்கிறார் திருவள்ளுவர்.

இன்பத்துப்பாலிலே ஆயிரம் கவித்துவம் பெய்து எழுதியிருக்கிறார் திருவள்ளுவர்  எடுத்துக்காட்டுக்கு ஒரு குறள்.

’மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலரதன்

செவ்வி தலைப்படுவார்’.

அந்த சிலர்களில் யார் யார் வருவார்களோ.ஆகவே வெகு சிலரே வாழ்வில் இல்லற இன்பம் என்பது என்ன என்று  நிறைவாய் அறியும் வாய்ப்பு பெறுகிறார்கள்.

இரண்டாவதாக  திருவாசகத்துக்கு  வருவோம்.தெய்வத்தமிழ் இலக்கியங்களில் முதன்மையானது திருவாசகம் திருவாசகத்துக்கு உருகாதார் எவ்வாசகத்துக்கும் உருகார் என்கிற ஆன்றோர் வாக்கிலிருந்து அதன் பெருமை நமக்குப்புலனாகும்.

வடலூர் வள்ளல் இராமலிங்கர்

’வாட்டமிலா மாணிக்க வாசக நின்வாசகத்தை

கேட்டபொழுது அங்கிருந்த கீழ்ப்பறவை சாதிகளும்

வேட்டமுறும் பொல்லா விலங்குகளும் மெய்ஞான

நாட்டமுறும் என்னிலங்கு நான் அடைதல் வியப்பன்றே. என்று மனம் உருகி மணிவாசகப்பெருமானின் வாசகங்களுக்குப்பெருமை சேர்க்கிறார்.

 வானாகி மண்ணாகி வளியாகி ஒளியாகி

ஊனாகி உயிராகி உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்

கோனாகி யான் எனது என்று

அவரவரைக்கூத்தாட்டுவானாகி நின்றாயை

என் சொல்லி வாழ்த்துவனே. என்று  மறை பொருளுக்கு விளக்கம் தருகிறது திருவாசகம். இதனில் உண்மையுமாய் இன்மையுமாய் என இறையை க்குறிப்பிடுவது கூர்ந்து  நோக்கத்தக்கது  அப்படியே யான் எனது என்று அவர்அவரைக்கூத்தாட்டுவான் அந்த இறைவன் என்று பேசுவதும் கூடுதலா நம்மைக்கிறங்கவைக்கிறது.

‘சாதிகுலம் பிறப்பென்னும் சுழிபட்டுத்தடுமாறும்

ஆதமிலி நாயெனை அல்லல் அறுத்து ஆட்கொண்டு

பேதைகுணம் பிறர் உருவம் யான் எனது என்னுரை மாய்த்து

கோதிலா அமுதினானை குலாவு தில்லை கண்டேனே.

இவண் சாதிகுலம் பிறப்பு என்பதை சுழி என்கிறார் மாணிக்கவாசகர்.அதனில் அகப்பட்டுக்கொண்டவர்கள் வெளியேறுதல் அரிது.ஆக அம்மூன்றிலும் சிக்காமல் மனிதன் காப்பாற்றப்படவேண்டும். பிறகு,

பேதை குணம்

பிறர் உருவம்

யான்

எனது

என்னுரை

இத்தகைய விஷயங்களுக்கு மட்டுமே முன்னுரிமை கொடுப்பது மனிதனின் கீழ்மைக்குணம். இவைகளை மாய்த்து  என்னை மீட்டு எடுத்தக்குறை ஒன்றிலா அமுதினன் மகிழ்ச்சி பொங்கும் தில்லையில் உள்ளான் அவனை க்கண்டுகொண்டேன்  என்கிறார் மானிக்கவாசகர்.

மண்ணில் நல்ல வண்ணம் மனிதன் வாழ் நெறி காட்டும் திருவாசகம் ஒப்பற்ற  ஒரு ஞானக்கருவூலம்.

அடுத்து நாம் திருமூலர் இயற்றிய திருமூலம் சற்றே காணலாம்.

அடுத்தவேளை உணவு இல்லாத ஏழை நம்முன்னே நிற்க நாம் கோவிலில் கோண்டுபோய் பாலும் தேனும் குடம் குடமாய்க்  கொட்டி இறைவனை ஆராதிப்பது வழிபடுவது நியாயமில்லை என்று சமத்துவம் பேசும் தெய்வத்மிழ்நூல் திருமூலம்.

பமடமாடக்கோவில் பகவற்கு ஒன்று ஈயில்

நடமாடக்கோவில் நம்பர்க்கு ஆங்கு ஆகா

நடமாடக்கோவில் நம்பற்கு ஒன்று ஈயில்

படமாடக்கோவில் பகவற்கு அது ஆமே

எழையின் சிரிப்பில் இறைவனைக்காண்பது அது. ஏழையின் மகிழ்ச்சியில் இறைவனைக்காண்பது என்று சொல்வது பொருத்தம் கூடித்தெரியலாம்.

ஆயிரம்ஆயிரம்  என வேதம் ஓதியஅந்தணர்களுக்கு உண்விடலினும்  திரு நீறு பூசிய ஒரு  எளிய தொண்டனை  உள்ளத்தால் நினைத்து ப்பார்த்தல்சாலச் சிறந்தது. ஒர் பிடி அன்னம்  அவர்க்கு அன்பாய் வழங்க அதுவே நற்பேறு. 

’ஆறிடும் வேள்வி அருமறை நூலவர்

கூறிடும் அந்தணர் கோடிபேருண்பதில் நீறிடும் தொண்டர் நினைவின் பயனிலை

பேறு எனில் ஓர் பிடி பேறதுவாமே’.

இதைவிட நெஞ்சிற்கு நேர்மையாய் வேறு ஏதும் சொல்லிவிட வாய்க்குமா என்ன?

ஆடம்பரமும் ஆரவாரமும் ஆங்காரக்கூச்சலும் தெய்வ வழிபாடு என்று வாடிக்கையாகி கண்முன் நிற்கிறது. திருமூலரின் எளிமையைத்தான் என்று நாம் விளங்கிக்கொள்ளபோகிறோமோ?

’யாவர்க்குமாம் இறைவற்கொரு பச்சிலை

யாவர்க்குமாம் பசுவுக்கு ஒரு வாயுறை

யாவர்க்குமாம் உண்ணும்போது ஒரு கைப்பிடி

யாவர்க்குமாம் பிறர்க்கின்னுரைதானே.’

இறைவழிப்பாட்டை இத்தனை எளிமையாய் நேர்மையாய் என்று நாம் பயில்வதுவோ?

என்னுடைய தந்தை  நிறைவாழ்வு வாழ்ந்து இவ்வுலகினின்று விடைபெற்றுக்கொள்ளும்வரை தெருவில் நின்று கொண்டு தினம் ஒரு பிடி பசும்புல்லை தன்  கையாலே பறித்து அதனை  ஏதேனுமொரு பசுவிற்கு வழங்கியபின்னரே தனது மதிய உணவு என்பதை வழக்கமாக க்கொண்டிருந்தார் என்பதை இங்கு வெகு அடக்கத்தோடு பதிவு செய்துகொள்கிறேன்.

இறைவன் ஒருவனே அவனை அடைதற்கு ஆறுகள் பல. இது சிறந்தது அது சிறந்தது என்று பேசுவதைத் திருமூலர்

’’நன்றிது தீதிது என்றுரையாளர்கள்

குன்று குரைதெழு நாயை ஒத்தார்களே’. என்று வலிந்து குரல் கொடுக்கிறார்.

’ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்

நன்றே நினைமின் நமனில்லை.’

கச்சிதமாய்ச்சொன்ன திருமூலரை ஆழ்ந்து படிக்க  ஞானம் கைகூடும்.

ஞானத்தின் மிக்க சமயமும் நன்றன்று என்று ஒதிய திருமூலர் தமிழர்தம் அறிவுப்பெட்டகம்.

ஆகத் தமிழராய்ப்பிறந்த ஒவ்வொருவரும்

திருக்குறளை திருவாசகத்தை திருமூலத்தை படிக்காமல் தம் வாணாளை வீணில் போக்குதல் நியாயமே ஆகாது.

-----------------------------------------------------------------------

Saturday, July 10, 2021

 

உள்ளம் படர்ந்த நெறி- யில் கோவை எழிலன்   

 

இலக்கிய விஷயங்களை ரசனையோடு சொல்வது எல்லோருக்கும் வாய்த்துவிடாது. கோவை எழிலனுக்கு அது இயல்பாக வருகிறது.சொல்லவேண்டிய இலக்கிய த்தகவல்களை கேட்டார் பிணிக்கும் தகையவாய் சொல்லுதல் இங்கே சாத்தியமாகிறது.

. ஒரு மென்பொருள் பொறியாளர் மரபுக்கவிதையில் காலூன்றி நிற்பதுவும் இலக்கியப்பொக்கிஷங்களை ஆய்ந்து கருத்துச்சொல்வதும் அரிதினும் அரிதுதான்.  எழுத்தாளர் கடலூர் மன்றவாணன்  இலக்கிய விரும்பி எழிலனை ச்சரியாக வரையரை செய்கிறார். பொறியாளருக்குள் விஞ்சி நிற்கும் புலவர் என எழிலனைச்சுட்டி ப்பெருமை சேர்க்கிறார்.

சுவாரசியமான தகவல்கள் எழிலனால் சர்வ சாதாரணமாக உள்ளம் படர்ந்த நெறியில் எடுத்துவைக்கப்படுகின்றன. நாத்திகம் கேட்கவந்த தெய்வங்கள் என்னும் தலைப்பில் அண்ணாவின் நாத்திறம் பற்றி  கவிஞர் வைரமுத்துவின் பாடல் வரிகளை மெற்கோள் காட்டி எழுதுகிறார்.

‘ஆயதோர் காலையில்

ஆலய வீதியில்

நாயகனே உன்

நாத்திகம் கேட்கத்

தெய்வங்களெல்லாம்

தேர்களில் வந்தன

பொய்தாம் தாமென

புலம்பிப்போயின.

கடவுளரையே  தாம் பொய் என்று கூற வைக்கும் அளவுக்கு நாவன்மை படைத்தவர்  அறிஞர் அண்ணா. என்கிறார் வைரமுத்து.

எழிலன் ’‘ங ப்போல் வளை’ என்னும் ஆத்திச்சூடியை எடுத்துக்கொள்கிறார்.’ங’என்ற எழுத்து எத்தனை வளைவு  நெளிவு இருந்தும்  அதனை ஏற்று வாழக்கற்றுக்கொண்டதோ அப்படி  நாமும் வாழ்க்கையில் அத்தனை துயரங்களையும் ஏற்றுக்கொண்டு  வெற்றி நடைபோடவேண்டும். நாம் எல்லோரும் இப்படிப் பொருள் சொல்லுவோம்.

எழிலன் இப்படிச்சொல்கிறார். ‘ங என்கிற எழுத்து ஒன்றுக்கும் உதவாத தன் இன எழுத்துக்களை தனியா நின்று எப்படிக் காக்கிறதோ அது போல் நாமும் நம்மை ச்சர்ந்தவர்களை பயன் கருதாது காக்கவேண்டும். நன்றாகத்தான் இருக்கிறது எழிலனின் விளக்கம். பாராட்டுவோம்.

மென்பொறியாளர் அம்மானைப்பாடல் ஒன்றும் எழுதுகிறார். அது அற்புதமாக வந்திருக்கிரது எழிலனுக்கு.

‘ சூரன் தனையழித்த

சண்முகனுக்கிந்திரன்தான்

தாரமெனத்தன்மகளைத்

தந்திட்டான் அம்மானை.

 

தாரமென வந்தவளைத்

தானணைத்து வாழாமல்

வீரன் வனத்திற்கே

வந்ததுமேன் அம்மானை

 

சீர்கொண்ட வள்ளியைச்

சேர்த்தணைக்க அம்மானை.

கொங்கு நாட்டார் பண்பாட்டுச்சிறப்பு பற்றி கவிஞர் கண்ணதாசன் அழகாகக்குறிப்பிடுவார். இது விஷயம் நாம் எல்லோரும் அறிந்ததே. கோவைப்பகுதிக்காரர்கள் மரியாதையுடன் பிறரை நடத்துவதைப்பார்த்து  தமிழ் நாட்டின் பிற பகுதிக்காரர்கள் நெகிழ்ந்துதான் போகவேண்டும். செட்டி நாட்டாரும் விருந்தோம்பலுக்குப்பெயர்போனவர்கள்தாம்.  அந்த நகரத்தார் இனத்து கண்ணதாசனே கோவை விருந்தோம்பலைப்பற்றி எத்தனைப்பெருமையாகக்குறிப்பிடுகிறார். அதனை எழிலன் வாசகர்களுக்கு கொண்டு தருகிறார்

வாழ்கின்றார் கோவையிலே

நல்ல மக்கள் !

சூழ்கின்ற பண்பெல்லாம்

கோவையில்தான் !

என்று தொடங்கிய கண்ணதாசன் அடுக்கிக்கொண்டே போகிறார்.

அப்பப்பா ! கோவையிலே

விருந்து வந்தால்

ஆறு நாள் பசி வேண்டும் !

வயிறும் வேண்டும்

தப்பப்பா ! கோவைக்கு

வரக்கூடாது !

சாப்பாட்டினாலே

சாகடிப்பார் !

விருந்தோம்பலுக்குப்பெயர்போன செட்டி நாட்டு. நகரத்தோர் திருமண நிகழ்வுக்குச்சென்று திரும்பியவர்கள் அதனை அனுபவித்தே திரும்பியிருப்பர். நகரத்தார் கண்ணதாசன் இப்படி கோவை மக்களின் விருந்தோம்பலை வாயாரப்புகழ்வது அப்பகுதிக்குப் பெருமை சேர்க்கிறது..

எழிலனோ தன்னை கோவை எழிலன் என்கிறார்.  பணி நிமித்தம் சில காலம் கோவையில் தங்கியுள்ளவர் அவர்.  மும்பையில் முன்பு  அவர் வசித்தபோது  அவர் இல்லத்துக்கு  நான் விருந்தினனாய் என் குடும்பத்தோடு சென்றிருக்கிறேன். அவர் குடும்பத்து விருந்தோம்பும் பண்பை அனுபவித்தவன்.

கோவை எழிலன்  எழுத்தாளர் வளவதுரையனின் மூத்த மகன். வளவ துரையனின்  இல்லத்து க்காபியை ப்புகழாத எழுத்தாளர்களும் உண்டா என்ன ! !

சந்தியா பதிப்பகம் கொணர்ந்துள்ள  இந்நூல் சிறப்பாக வந்திருப்பது பாராட்டுக்குறியது. எழிலனுக்கு இது நல்ல தொடக்கம்.  எழிலனின் இலக்கியப்பயணம் வெல்லட்டும்.

------------------------------------------------------------

 

.

 

 

 

 

 

Thursday, June 3, 2021

விதியே விதியே t

 

 

விதி விதியே                  -எஸ்ஸார்சி

 

 

திருப்பதி ஏழுமலையானை த்தரிசிக்க ரெண்டு தினங்கள் காத்து க்கிடக்கவேண்டும். அது பழங்கதை. பதினைந்து நிமிடம் காத்திருக்க ஏடு கொண்டலவாடனை வெங்கட ரமண கோவிந்தனை த்தரிசிக்க வாய்க்கிறது. கொவைட் பெருந்தொற்றின் ஆட்சியல்லவா இப்போது நடக்கிறது. பக்தர்கள் நடமாட்டமின்றி  வெறிச்சோடிக்கிடக்கின்றன திருக்கோவில்கள்.

இந்தியாவில் தாய் தந்தை இருவரையும் பெருந்தொற்றில் பலிகொடுத்துவிட்டு அனாதைகளாகிய இரண்டாயிரம் குழந்தைகள் வீதிக்கு வந்திருக்ககிறார்கள்.  மத்திய   மாநில அரசுகள் அவர்கட்கு நிறையவே உதவி செய்ய  உறுதியேற்றுக்கொண்டுள்ளன.  மக்கள் எல்லோரும் துயர் உற்ற குடும்பங்களுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டஅறைகூவல் விட்டிருக்கிறார்கள்..   சற்றே ஆறுதல் தரும் விஷயங்கள் இவை.

அண்மையில் அஸ்ஸாமில் கொரானா வைத்தியம் பார்க்கும் மருத்துவர் ஒருவரை த்தாக்கியிருக்க்கிறார்கள்.  பெருந்தொற்று நோயாளி இறந்து போனதற்கு அந்த  மருத்துவரே காரணம் என்கிற  தவறான குற்றச்சாட்டை வைத்துத் தெரு நாயை அடிப்பதுபோல்  அடித்துத் துவைத்து  எடுத்து இருக்கிறார்கள்.  தொலைக்காட்சியில் இக்கொடுமையை ப்பார்த்தபோது கண்கள் கலங்கின. இவையும் இன்னபிறவும் நம் தேசத்திற்கே அவமானம்   அநியாயம்  சர்வ அக்கிரமம். விபரீதம்.

 தியாகப்படையாய் உலக அரங்கில்  மருத்துவப்பணி செய்யும் மருத்துவர்கள்  மருத்துவ உதவியாளர்கள் செவிலியர்கள் எல்லோருமே இன்று  நடமாடும் தெய்வங்கள் என்றுமட்டுமே  மக்கள் சமூகத்திற்கு அனுபவமாகவேண்டும்.

ஒன்றரை ஆண்டுகாலமாக முடிதிருத்தும் அழகு நிலையங்கள் மூடிக்கிடக்கின்றன.ஆளுக்கொரு கத்தரிக்கோலை வைத்துக்கொண்டு இங்கும் அங்கும் வெட்டி முடியை சரிசெய்துகொண்டு  நம் காலம் ஓடுகிறது. யார் முகத்தையும் யாரும் பார்ப்பதில்லை. அப்படியே பார்த்தாலும் எதிரே நிற்பவர்முகக்கவசம் அணிந்திருந்தாலே போதுமடா சாமி என்கிறபடிக்குத்தான்  நேரும் அனுபவங்கள்.

துணி வெளுக்கும் தொழிலாளி வண்டி தள்ளிக்கொண்டு  வீதியில் இஸ்திரிபோடும் தொழிலாளி என்னவெல்லாம் ஆகியிருப்போரோ அவர்களையெல்லாம் பார்த்து எத்தனையோ மாதங்கள் ஓடிவிட்டன. அவர் பெற்ற குழந்தைகளுக்குச்சோறு போடுவதெப்படி. அவர் எப்படி எப்படி  காலட்சேபம் செய்துகொண்டு இருப்போரோ தெரியவில்லை..

’ஏ  தயிரு தயிரே’ என்று கூவித்  தயிர் விற்றபடி   சதா வெற்றிலைபோடும் பாட்டியின் குரலைக்கேட்டு மாதங்கள் பலவாகின.. அவ்வம்மையின்வ யோக க்‌ஷேமங்கள் நமக்கு எங்கே தெரிகிறது.

தினம் தினம் விடியற்காலை ’கோலமாவே  கோலமாவே’ என்று  எறும்புதின்னா அந்தக்கல் கோலமாவு விற்ற சைக்கிள்காரனை  நாம் எப்போது பார்ப்பது.

நண்பர்கள் உறவினர்கள் தெரிந்தவர்கள் என எத்தனையோ மனித உயிர்களை இப்பெரும்தொற்று விழுங்கிவிட்டது  விருந்து புறத்ததா தாணுண்டல் சாவா மருந்தெனினும் வேண்டற்பாற்றன்று என்கிற அய்யன் குறளுக்கு இப்போது என்னதான் மரியாதை. அன்றாடம் விருந்தோடு உண்பான்  சொந்த விளை நிலத்தில் விதைக்கவும் வேண்டாம் தானாகவே அவனுக்கு நிலம் விளையும் என்றார்களே. அது நெஞ்சில் ரணமாக உறுத்துகிறது.

வாழும் நகருக்கு மத்தியாய் சக்தி விநாயகர் திருக்கோவில் திண்டுக்கல் பூட்டுப்போட்டு. கதவடைத்துக்கிடக்கிறது. எப்போதேனும் வீதிக்கு வரும் மக்கள் அந்தக்கோபுரம் பார்த்துத்தாடையில் போட்டுக்கொண்டே நகர்ந்து போகிறார்கள். அந்த ஐயர்  கற்பூரத்தட்டைக்காண்பித்து காசு சம்பாரித்து காலம் ஓட்டினார்.  ஐந்துபேருள்ளது அக்குடும்பம்.அவர் என்னவானார் சேதியில்லை.

பிணம் சுடும் கூடங்கள் ஜே ஜே என்று கூட்டமாய்.  பிணம் சுடும் தொழிலாளி நன்றாக ப்படுத்துத்தூங்கியும் உண்டும் எத்தனையோ காலமானது.  மயான பூமியைச் சுற்றியுள்ள தெருக்களெல்லாம் துர்நாற்றம். புகை கடும்புகை. ஓலங்கள் அழுகுரல்கள் அன்றாடம் இவை.   ஏதோ வீச்சமடிக்கும் தண்ணீரில் நனைந்து போன துணிகளுடன்  ஓயாத மனித  நடமாட்டங்கள் புழக்கங்கள்.

சென்ற ஆண்டு குழந்தைகளுக்கு வாங்கிய யூனிஃபாரம் துணி இன்னும் கட்டுப்பிரிக்காமல்  கிடக்கிறது   இதோ இந்தாண்டு அந்தத்துணி மூட்டை. இந்த தான் பள்ளிக்கதவே திறக்கக்காணோம் தையலர்கள் கடைகள்  நிரந்தரமாய் அடைத்தே கிடக்கின்றன.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் பள்ளித் திறக்கும் போதெல்லாம் கடைத்தெருக்களில் நோட்டு புத்தகம் புத்தகப்பை எழுதுகோல் அது உறங்கு பெட்டி விதம் விதமாய்க் காலணிகள்  தண்ணீர் பாட்டில்கள் என்று வாங்க எத்தனையோ மக்கள் அலை கூடுவார்கள். கடைக்கு கடைக்கு ஏறி ஏறி இறங்குவார்கள். கல்வி நிறுவனங்கள் எல்லாம்தான் முடங்கிக்கிடக்கிறதே.

·         மருந்துக்கடைகள்  மட்டும் ஓயாமல் திறந்து கிடக்கின்றன.  முகமணியும் மாஸ்க் விற்பனை படு ஜோர். சானிடைசர்கள் கையுறைகள் விற்பனைதான் ஓய்வதே இல்லை.

மருத்துவ மனை வாயில்களில் எப்போதும் கூட்டம் கூச்சல் ஆரவாரம் ஆம்புலன்சுகள் அவை எழுப்பும் முனகல். அவை வழங்கும் கிலி தரு ஒலி இவை இவை

பேருந்து நிலையங்கள்  தெரு நாய்கள்  கால்களைப் பரப்பிக்கொண்டுஉலவும் உறங்கும் அரங்கங்களாக  மாற்றம் பெற்றுள்ளன. வேறு ஒன்றையுமே அங்கே பார்க்கத்தான் முடியவில்லை

ரயில் நிலையங்கள் வெறிச்சோடி அச்சம் தருகின்றன. பசு மாடுகள் படுத்துக்கிடக்கின்றன. தினம் ஆயிரம் ரயில் பிச்சைக்காரர்கள் இங்கே  வந்து வந்து போவார்கள். அவர்கள் என்ன ஆனார்களோ. திரு நங்கைகளின் கைததட்டொலி கேட்டிலையே நாம்

வங்கிக்கிளைகள் வாயிலில் ஒத்தை ஒத்தையாய் மனிதர்கள் கால் கடுக்க நிற்கிறார்கள். அவர்களுக்கு என்ன  வங்கிச்சேவை கிடைத்ததோ. உள்ளே ஆட்கள் ஓரிருவர்  வாடிக்கையாளர்களோடு முட்டிக்கொண்டு இருக்கக்கூடும்

தனியார்ப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் அதுதான் சுய நிதிக்கல்லூரி ஆசிரியர்கள் ஆன் லைனில் பாடம் நடத்துகிறார்கள். மாணவர்கள் மணிக்கணக்கில் கைபேசி முன் அமர்ந்து பாடம் கேட்கிறார்கள்.  ஆசிரியர்களுக்கு ப்பாதி சம்பளம் கொடுப்பதாய் நிர்வாகம் சொல்கிறது. உண்மையாகவும் இருக்கலாம்.

நீதிமன்ற இரும்புக்கேட்டுக்கள் பெரும்பாலும் சாத்தியே கிடக்கின்றன.திண்டுக்கல் பூட்டுக்கள்  அங்கே அழகாய்க் காவல் செய்கின்றன. நீதிபதிகளுக்கு சம்பளம் வந்துவிடும். வக்கீல்கள் பாதிபேர் பட்டினி.  பெருந்தொற்றுக்காலம். ஒரு தே நீர் குடிப்பதற்கும் அவர்களுக்கு வாய்ப்பில்லையே. அரைக்கட்டனச்சலுகையில் உயர் நீதி மன்ற வளாகத்துக் காண்டினை நம்பியே வாழ்ந்த வக்கீல்கள் ஏராளம். அவர்கள் கதியெல்லாம் என்னவானதோ.

கல்யாணமண்டபங்களில் வவ்வால்கள் கம்பீரமாய் ஆட்சிசெய்கின்றன. நாதசுரக்காரர்கள் சமையலர்கள் வாழயிலை சப்ளை செய்யும் வாழைமர விவசாயிகள் செய்வது அறியாது திகைத்து நிற்கிறார்கள்.   மண்டபப் புரோகிதர்கள் கண்கள் கலங்கியபடியே அங்கும் இங்கும் விழித்துக்கொண்டு நிற்கிறார்கள்.

எப்போது வரும் எல்லோருக்குமான வெளிச்சம்.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

t

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

விதியேவிதியே                  -

 

 

திருப்பதி ஏழுமலையானை த்தரிசிக்க ரெண்டு தினங்கள் காத்து க்கிடக்கவேண்டும். அது பழங்கதை. பதினைந்து நிமிடம் காத்திருக்க ஏடு கொண்டலவாடனை வெங்கட ரமண கோவிந்தனை த்தரிசிக்க வாய்க்கிறது. கொவைட் பெருந்தொற்றின் ஆட்சியல்லவா இப்போது நடக்கிறது. பக்தர்கள் நடமாட்டமின்றி  வெறிச்சோடிக்கிடக்கின்றன திருக்கோவில்கள்.

இந்தியாவில் தாய் தந்தை இருவரையும் பெருந்தொற்றில் பலிகொடுத்துவிட்டு அனாதைகளாகிய இரண்டாயிரம் குழந்தைகள் வீதிக்கு வந்திருக்ககிறார்கள்.  மத்திய   மாநில அரசுகள் அவர்கட்கு நிறையவே உதவி செய்ய  உறுதியேற்றுக்கொண்டுள்ளன.  மக்கள் எல்லோரும் துயர் உற்ற குடும்பங்களுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டஅறைகூவல் விட்டிருக்கிறார்கள்..   சற்றே ஆறுதல் தரும் விஷயங்கள் இவை.

அண்மையில் அஸ்ஸாமில் கொரானா வைத்தியம் பார்க்கும் மருத்துவர் ஒருவரை த்தாக்கியிருக்க்கிறார்கள்.  பெருந்தொற்று நோயாளி இறந்து போனதற்கு அந்த  மருத்துவரே காரணம் என்கிற  தவறான குற்றச்சாட்டை வைத்துத் தெரு நாயை அடிப்பதுபோல்  அடித்துத் துவைத்து  எடுத்து இருக்கிறார்கள்.  தொலைக்காட்சியில் இக்கொடுமையை ப்பார்த்தபோது கண்கள் கலங்கின. இவையும் இன்னபிறவும் நம் தேசத்திற்கே அவமானம்   அநியாயம்  சர்வ அக்கிரமம். விபரீதம்.

 தியாகப்படையாய் உலக அரங்கில்  மருத்துவப்பணி செய்யும் மருத்துவர்கள்  மருத்துவ உதவியாளர்கள் செவிலியர்கள் எல்லோருமே இன்று  நடமாடும் தெய்வங்கள் என்றுமட்டுமே  மக்கள் சமூகத்திற்கு அனுபவமாகவேண்டும்.

ஒன்றரை ஆண்டுகாலமாக முடிதிருத்தும் அழகு நிலையங்கள் மூடிக்கிடக்கின்றன.ஆளுக்கொரு கத்தரிக்கோலை வைத்துக்கொண்டு இங்கும் அங்கும் வெட்டி முடியை சரிசெய்துகொண்டு  நம் காலம் ஓடுகிறது. யார் முகத்தையும் யாரும் பார்ப்பதில்லை. அப்படியே பார்த்தாலும் எதிரே நிற்பவர்முகக்கவசம் அணிந்திருந்தாலே போதுமடா சாமி என்கிறபடிக்குத்தான்  நேரும் அனுபவங்கள்.

துணி வெளுக்கும் தொழிலாளி வண்டி தள்ளிக்கொண்டு  வீதியில் இஸ்திரிபோடும் தொழிலாளி என்னவெல்லாம் ஆகியிருப்போரோ அவர்களையெல்லாம் பார்த்து எத்தனையோ மாதங்கள் ஓடிவிட்டன. அவர் பெற்ற குழந்தைகளுக்குச்சோறு போடுவதெப்படி. அவர் எப்படி எப்படி  காலட்சேபம் செய்துகொண்டு இருப்போரோ தெரியவில்லை..

’ஏ  தயிரு தயிரே’ என்று கூவித்  தயிர் விற்றபடி   சதா வெற்றிலைபோடும் பாட்டியின் குரலைக்கேட்டு மாதங்கள் பலவாகின.. அவ்வம்மையின்வ யோக க்‌ஷேமங்கள் நமக்கு எங்கே தெரிகிறது.

தினம் தினம் விடியற்காலை ’கோலமாவே  கோலமாவே’ என்று  எறும்புதின்னா அந்தக்கல் கோலமாவு விற்ற சைக்கிள்காரனை  நாம் எப்போது பார்ப்பது.

நண்பர்கள் உறவினர்கள் தெரிந்தவர்கள் என எத்தனையோ மனித உயிர்களை இப்பெரும்தொற்று விழுங்கிவிட்டது  விருந்து புறத்ததா தாணுண்டல் சாவா மருந்தெனினும் வேண்டற்பாற்றன்று என்கிற அய்யன் குறளுக்கு இப்போது என்னதான் மரியாதை. அன்றாடம் விருந்தோடு உண்பான்  சொந்த விளை நிலத்தில் விதைக்கவும் வேண்டாம் தானாகவே அவனுக்கு நிலம் விளையும் என்றார்களே. அது நெஞ்சில் ரணமாக உறுத்துகிறது.

வாழும் நகருக்கு மத்தியாய் சக்தி விநாயகர் திருக்கோவில் திண்டுக்கல் பூட்டுப்போட்டு. கதவடைத்துக்கிடக்கிறது. எப்போதேனும் வீதிக்கு வரும் மக்கள் அந்தக்கோபுரம் பார்த்துத்தாடையில் போட்டுக்கொண்டே நகர்ந்து போகிறார்கள். அந்த ஐயர்  கற்பூரத்தட்டைக்காண்பித்து காசு சம்பாரித்து காலம் ஓட்டினார்.  ஐந்துபேருள்ளது அக்குடும்பம்.அவர் என்னவானார் சேதியில்லை.

பிணம் சுடும் கூடங்கள் ஜே ஜே என்று கூட்டமாய்.  பிணம் சுடும் தொழிலாளி நன்றாக ப்படுத்துத்தூங்கியும் உண்டும் எத்தனையோ காலமானது.  மயான பூமியைச் சுற்றியுள்ள தெருக்களெல்லாம் துர்நாற்றம். புகை கடும்புகை. ஓலங்கள் அழுகுரல்கள் அன்றாடம் இவை.   ஏதோ வீச்சமடிக்கும் தண்ணீரில் நனைந்து போன துணிகளுடன்  ஓயாத மனித  நடமாட்டங்கள் புழக்கங்கள்.

சென்ற ஆண்டு குழந்தைகளுக்கு வாங்கிய யூனிஃபாரம் துணி இன்னும் கட்டுப்பிரிக்காமல்  கிடக்கிறது   இதோ இந்தாண்டு அந்தத்துணி மூட்டை. இந்த தான் பள்ளிக்கதவே திறக்கக்காணோம் தையலர்கள் கடைகள்  நிரந்தரமாய் அடைத்தே கிடக்கின்றன.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் பள்ளித் திறக்கும் போதெல்லாம் கடைத்தெருக்களில் நோட்டு புத்தகம் புத்தகப்பை எழுதுகோல் அது உறங்கு பெட்டி விதம் விதமாய்க் காலணிகள்  தண்ணீர் பாட்டில்கள் என்று வாங்க எத்தனையோ மக்கள் அலை கூடுவார்கள். கடைக்கு கடைக்கு ஏறி ஏறி இறங்குவார்கள். கல்வி நிறுவனங்கள் எல்லாம்தான் முடங்கிக்கிடக்கிறதே.

·         மருந்துக்கடைகள்  மட்டும் ஓயாமல் திறந்து கிடக்கின்றன.  முகமணியும் மாஸ்க் விற்பனை படு ஜோர். சானிடைசர்கள் கையுறைகள் விற்பனைதான் ஓய்வதே இல்லை.

மருத்துவ மனை வாயில்களில் எப்போதும் கூட்டம் கூச்சல் ஆரவாரம் ஆம்புலன்சுகள் அவை எழுப்பும் முனகல். அவை வழங்கும் கிலி தரு ஒலி இவை இவை

பேருந்து நிலையங்கள்  தெரு நாய்கள்  கால்களைப் பரப்பிக்கொண்டுஉலவும் உறங்கும் அரங்கங்களாக  மாற்றம் பெற்றுள்ளன. வேறு ஒன்றையுமே அங்கே பார்க்கத்தான் முடியவில்லை

ரயில் நிலையங்கள் வெறிச்சோடி அச்சம் தருகின்றன. பசு மாடுகள் படுத்துக்கிடக்கின்றன. தினம் ஆயிரம் ரயில் பிச்சைக்காரர்கள் இங்கே  வந்து வந்து போவார்கள். அவர்கள் என்ன ஆனார்களோ. திரு நங்கைகளின் கைததட்டொலி கேட்டிலையே நாம்

வங்கிக்கிளைகள் வாயிலில் ஒத்தை ஒத்தையாய் மனிதர்கள் கால் கடுக்க நிற்கிறார்கள். அவர்களுக்கு என்ன  வங்கிச்சேவை கிடைத்ததோ. உள்ளே ஆட்கள் ஓரிருவர்  வாடிக்கையாளர்களோடு முட்டிக்கொண்டு இருக்கக்கூடும்

தனியார்ப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் அதுதான் சுய நிதிக்கல்லூரி ஆசிரியர்கள் ஆன் லைனில் பாடம் நடத்துகிறார்கள். மாணவர்கள் மணிக்கணக்கில் கைபேசி முன் அமர்ந்து பாடம் கேட்கிறார்கள்.  ஆசிரியர்களுக்கு ப்பாதி சம்பளம் கொடுப்பதாய் நிர்வாகம் சொல்கிறது. உண்மையாகவும் இருக்கலாம்.

நீதிமன்ற இரும்புக்கேட்டுக்கள் பெரும்பாலும் சாத்தியே கிடக்கின்றன.திண்டுக்கல் பூட்டுக்கள்  அங்கே அழகாய்க் காவல் செய்கின்றன. நீதிபதிகளுக்கு சம்பளம் வந்துவிடும். வக்கீல்கள் பாதிபேர் பட்டினி.  பெருந்தொற்றுக்காலம். ஒரு தே நீர் குடிப்பதற்கும் அவர்களுக்கு வாய்ப்பில்லையே. அரைக்கட்டனச்சலுகையில் உயர் நீதி மன்ற வளாகத்துக் காண்டினை நம்பியே வாழ்ந்த வக்கீல்கள் ஏராளம். அவர்கள் கதியெல்லாம் என்னவானதோ.

கல்யாணமண்டபங்களில் வவ்வால்கள் கம்பீரமாய் ஆட்சிசெய்கின்றன. நாதசுரக்காரர்கள் சமையலர்கள் வாழயிலை சப்ளை செய்யும் வாழைமர விவசாயிகள் செய்வது அறியாது திகைத்து நிற்கிறார்கள்.   மண்டபப் புரோகிதர்கள் கண்கள் கலங்கியபடியே அங்கும் இங்கும் விழித்துக்கொண்டு நிற்கிறார்கள்.

எப்போது வரும் எல்லோருக்குமான வெளிச்சம்.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

t

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Monday, May 24, 2021

 

 

 

பேரெழுத்தாளர் கி.ரா விடைபெற்றார்.               

 எழுத்தாளர் கி.ரா என்று பாசத்தோடு அழைக்கப்பட்ட ஸ்ரீ கிருஷ்ண ராஜ நாராயண பெருமாள் ராமானுஜம் நாயக்கர் 17/05/2021 அன்று புதுச்சேரியில் லாஸ்பேட்டையிலுள்ள அரசுக்குடியிருப்பில் நம் எல்லோரையும்  மீளொணா சோகத்திலாழ்த்தி விட்டு விடைபெற்றுக்கொண்டார்..

 எழுத்தாளர்களுக்கு ப்புதுவை மண்ணில் எப்போதும் ஒரு தனி மரியாதை இருக்கவே செய்கிறது.  மகான் அரவிந்தர் சுப்ரமணிய பாரதி சுத்தானந்த பாரதி  நூற்கடல் கோபாலய்யர்  கவி மனோஜ்தாஸ்   ம லெ தங்கப்பா  இளம்பாரதி பஞ்சாங்கம் ராஜ்ஜா என இப்பட்டியல்  இன்னும் நீளவே செய்யும். இந்த நகரத்தில்தான் எழுத்தாளர் இந்திராபார்த்தசாரதி ’   பாவாட சட்ட கிழிஞ்சி போச்சுதே பள்ளி க்கூட புள்ள எல்லாம் கேலி பேசுதே’ நாட்டுப்புறப்பாடல்  புகழ் கே ஏ குணசேகரன்  எழுத்தாளர் கி ரா போன்றோர்   புதுவையில் பல்கலைக்கழ ப்பேராசிரியர்களாக ப்பணியாற்றினார்கள்

முதன் முதலாய்   பிரபஞ்சனில் தொடங்கி எழுத்தாளர்களின் மறைவுக்கு இங்கே அரசு மரியாதை என்னும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பெற்றுவருகிறது. அவ்வகையில் கி.ரா மறைவுக்கு ஆளுநர் தமிழிசை  - குமரி அனந்தன் திரு மகளார்-  அரசு மரியாதை செய்தார். எழுத்தாளன் ஒருவன் பெறும் உச்சபட்ச கெளரவம்  இதுவேயல்லாமல் வேறு என்ன.

கி. ரா வின் பூத உடல்  கோவில்பட்டி அருகேயுள்ள இடைச்செவல்  கிராமத்துக்கு அரசு வாகனத்தில் தகுந்த மரியாதையோடு எடுத்துசெல்லப்பட்டது.19/05/2021 அன்று கரிசல் மண்ணில் அவருக்குச்சொந்தமான தோட்டத்தில்   அன்னாரின் பூத உடலுக்கு விடைகொடுக்கப்பட்டது. தமிழக அரசின்  தகு மரியாதையோடு குண்டுகள் முழங்கின மாவட்ட ஆட்சியரிலிருந்து பாராளுமன்ற உறுப்பினர் கனிமொழி  அமைச்சர் கீதா ஜீவன் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் புடை சூழ இறுதியாய் கி. ரா அனுப்பிவைக்கப்பட்டார்.

இனி எழுத்தாளர்  கி.ரா வுக்கு வருவோம்.

மக்கள் பேசுமொழியைக்கவிதையாக்கிய மாகவி பழமலய்  கி. ரா வை ‘ நயினா எப்பிடி இருக்காரு’ என்றே உரிமையோடு பேசுவார்.  புதுவைக்குச்சென்றுவிட்டு கி.ரா இல்லத்திற்குச்செல்லாத  தமிழ் இலக்கியவாதிகள் அனேகமாக இருக்கத்தான்மாட்டர்கள்.

லாஸ்பேட்டையிலுள்ள அவரது இல்லத்திற்கு  திசை எட்டும் குறிஞ்வேலன் புதுவை இளம்பாரதியோடு  நானும் கி.ரா பிறந்த நாளன்று சென்று இருக்கிறோம்.  திசை எட்டும் எனும்  மொழிபெயர்ப்புக்காலாண்டிதழுக்கு விருது  கொடுத்து கி.ரா ப்பெருமைபடுத்திய தருணம் அது.

 கி.ரா வுக்கு தாய்மொழியோ தெலுங்கு. அவரோ தமிழ்ப்பண்பாட்டின் காவலராய் அறியப்பட்டவர். புதுக்கவிதையின் பிதாமகன் என்றழைக்கப்பட்ட ந. பி யும்

தெலுங்கர்தான். எத்தனையோ பிற மொழிக்காரர்கள் தமிழை ஆன்மாவிலிருந்து நேசித்திருக்கிறார்கள்

 திராவிட விஷயத்தை தமிழ் நிலத்தில் உறுதிப்பொருளாக்கிய பெரியவர் ஈ.வெ ரா வின் தாய்மொழி கன்னடம். ஆக தாய்மொழி ஒரு  பொருட்டு இல்லை அவர்கள் இங்கு என்ன செய்தார்கள் என்பதே எல்லாவற்றிர்க்கும் அடித்தளமாகிறது.

நெய்வேலி புது நகரில்  அன்று  தேசமறிந்த மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிஞ்சிவேலன் நல்லி சில்க்ஸ் குப்புசாமிசெட்டியாரின் உற்றதுணையோடு   கொண்டுவரும் திசை எட்டும்  இதழின் வெளியீட்டுத்துவக்க விழா. வெகு விமரிசையாக நடந்த அவ்விழாவில்  திசைஎட்டும் முதல் இதழை கி.ரா தான் வெளியிட்டார். அதனை இந்து நடராஜன் பெற்றுக்கொண்டார்.  இலக்கியச்செல்வர் வேர்கள் ராமலிங்கம் விழாநிகழ்ச்சிக்கு முக்கியமானவராய்ச்செயல்பட்டார்.

கடலூர்  தொலைபெசி ஊழியர்களின்  அமைப்பான தோழர் சிரில் நினைவு அறக்கட்டளையில் நான் மேநாள் பொறுப்பிலிருந்தேன்.  அவ்வமைப்பின்  சார்பாக ஆண்டுதோறும் நிகழும் தமிழ் விழாவுக்கு ஒருமுறை வந்து சிறப்பு செய்யுமாறு கி.ரா வை க்கேட்டுக்கொண்டேன்..  அந்த உரையாடலைப்பருங்களேன்.

‘ நா  அங்க வந்து தொழிலாளிகிட்ட என்ன பேசப்போறன்’ .

‘தொலைபேசி ஊழியர்கள் தமிழ் நிலத்தில்  கொஞ்சம் வித்தியாசமானவர்கள். அதனிலும் கடலூர்க்காரர்கள் தமிழுணர்வும் தேச பக்தியும் மிக்கவர்கள் ஆக ஐயா நீங்கள் வரவேண்டும்’ என்றேன்.

‘சந்தோஷம்ப்பா ஆனா என்னால முடியலயே என்ன வுட்டுடு’

‘சென்னை நிகழ்ச்சிக்கு அய்யா போகப்போறதாகூட பேப்பர்ல ஒரு செய்தி வந்திருக்கு பாத்தேன்’

இப்படி நான் கேட்டது தவறுதான். எனக்கு அது தெரியாமலும் இல்லை.

ஆனால் அவர் பதில் சொன்னார்,

‘   அவுனுவ என்ன உட மாட்டேங்கறானே. இமுசைதான். நீனாவது என்ன புரிஞ்சிகயேன். என்னால வரமுடியல்ல’

அதற்குமேல் நானும் பேசவில்லை. முடித்துக்கொண்டேன்.

விருத்தாசலம் பகுதி கடலூர் மாவட்டத்து நகரம். பழைய  தென்னாற்காடு மாவட்டம் சார்ந்தது.  கோவேரிக்கழுதைகள் புதினம் படைத்த இமையம் அண்மையில் சாகித்ய அகாதெமி விருது பெற்றாரே அவர் விருத்தாசலத்துக்காரர்தான். அப்பகுதிக்காரரே எழுத்தாளர் கண்மணி குணசேகரன்   நல்ல பல படைப்புக்களை த்தந்தவர். அஞ்சலை புகழ் கண்மணியை எழுத்துலகம் அறியும்.

 எழுத்தாளர்கள் வே.சபாநாயகம் கவிஞர் பழமலய் கரிகாலன் தமிழ்ச்செல்வி  ரத்தின புகழேந்தி தெய்வசிகாமணி எஸ்ஸார்சி பல்லவிகுமார்  என்று இப்படி ச்சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். படைப்புக்கள் பலவோடு நடு நாட்டு  வழக்குமொழி அகராதி நூல் படைத்தவர் கண்மணி குணசேகரன்.  கி. ரா பிறந்த நாளன்று  கோவை விஜயா பதிப்பக வேலாலாயுதம் அளிக்கும்  கொடை  ரூபாய் ஒரு  லட்சத்தை  இவ்வாண்டு எழுத்தாளர் கண்மணி குணசேகரனுக்கு  அளித்துப் பெருமை படுத்தியவர் கி.ரா.

‘  இருபதே எழுத்துக்கள் கொண்டு உலகில் உள்ள அனைத்து மொழிகளிலும்  சொற்கள்  வாக்கியங்கள் புத்தகங்கள் என எழுதிவிடமுடியும். ’ஒரே ஒரு எழுத்துமுறைபோதும் தனி அடையாள எழுத்துக்கள் தேவையில்லை’ இப்படி வித்தியாசமாய்ச்சிந்தித்தவர் கி.ரா.

கதைசொல்லி  இலக்கியக்காலாண்டிதழ் ஆசிரியராக கி. ரா இருக்க கழனியூரன் கே எஸ் இராதாகிருஷ்ணன்  போன்ற ஆளுமைகள் அவருக்குத்துணை செய்தனர்.  தமிழ் நிலத்தில் கம்பீரமாய் உலா வருகிறது கதை சொல்லியின் கதை சொல்லி.

 ஒரு ஜன சமூகம் தன் பூர்விக நிலத்தைவிட்டு நிர்ப்பந்தத்தின் பேரில் இடம் பெயருகிறது.  இவ்வரலாறுதான் கி. ரா படைத்த  ’கோபல்ல கிராமம்  என்னும் பேசப்படுகிற புதினம்.  இதன் காலச்சுவடு கிளாசிக் வரிசை வெளியீட்டிற்கு முன்னுரை தந்து சிறப்பித்த யுவன் சந்திரசேகர்’ இப்படிக் குறிப்பிடுகிறார்.

’ புதுமைப்பித்தனைவிடவும் கி.ராஜநாராயணனிடம் கூடுதலாக இருந்த ஒரு அம்சம் அவர் எழுத்தாளர் என்ற பீடத்திலிருந்து என்னுடன் உரையாடவில்லை என்பது .கிராமவாசிகளில் ஒருவராக இருந்து தமது வம்சக்கதையைச்சொல்லும் கதை மாந்தராகவே தென்பட்டார்’’ .

 அப்படித்தான் கி. ரா வாசகர்கட்கெல்லாம் அனுபவமாகிறார்.ஒவ்வொரு வாசகனும் இதனை உணர்ந்தே இருக்கிறான்.

யுவன் சந்திர சேகர்’  கி. ரா எழுத்து நடை பற்றி மிகச்சிறப்பாகக்குறிப்பிடுவது இதுவே.  ’வாசிப்பவனின் தோள் மீது கை போட்டுக்கொண்டு இயல்பான குரலில் பேசும் எழுத்து. பேச்சு வழக்குக்கும் எழுத்து மொழிக்குமான இடைவெளியை மெல்ல மெல்ல அழித்துச்செல்லும் எழுத்து. எளிமையாகவும் நேரடியாகவும் கதை சொல்வதால் மொழியின் அழகிலும் லாகவத்திலும் சமரசம் செய்துகொள்வதில்லை கி.ரா’

காதில் விழுந்த கதைகள் என்னும் கதை நூலில் கி.ரா  கரிசல் மக்கள் எப்படிப்பேசுவார்களோ அப்படியே  அசல் அச்சாகப் பதிவு செய்கிறார்.

வேதங்களின்றி வேறில்லை இந்த மானிடர் பேசும் வார்த்தையெல்லாம் என்று  ஓங்கிப்பேசுவார் கரிசல் காட்டிலே பிறந்த எட்டயபுரத்து மாகவி அவ்வரியே நம் நினைவில் வந்து  வந்து  நிற்கிறது.

 காதில் விழுந்த கதைகள் கி ரா புத்தகத்தில் ‘காவல் அய்யனார்’ என்னும் கதையில் கீழ்க்காணும்  கரிசல் பதப்பிரயோகங்களளை வாசகன் நிறைவாக அனுபவிக்கலாம்.

அங்கன இருந்த வனாந்தரம்               

ரோசிக்சிட்டு உக்காதிருந்தா

இதுக்குத்தானா கவலைப்படுதெ

ஒரு மரம் நிக்கி

நெத்தமா வருது

விசாரம் புடிச்சி

சுத்துப்பட்டி மொத்தமும்

சவுர்தம் கூறி

சேவுகம் பண்ணி

மக்கமனுச

இப்படிப்பேசுமொழி இலக்கியமாகிற பாக்கியத்தை  கி. ரா போன்ற வட்டார மொழி எழுத்தாளுமைகள்  இலக்கிய தளத்தில் சாத்தியமாக்கி இருக்கிறார்கள்.

 அனேகமாய்  ஒரு  நூற்றாண்டு காலம் நம்மிடையே வாழ்ந்து  சாகித்ய அகாதெமி விருதும் பெற்ற  தமிழ் எழுத்தாளர் கி.ரா  அந்த ஞான பீடமும் பெற்றிட ஆகத் தகுதியானவர்தான்.

எங்கேயோ எதுவோ எப்போதும் இடிக்கிறது தமிழ் மண்ணில்.

மறைந்த பேரெழுத்தாளர் கி. ரா வுக்கு எனது  நெஞ்சம் நிறைந்த மரியாதைகள்..

----------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Monday, May 10, 2021

 

 

மோடியின் தப்புக்கணக்கு -                  

முதல் அலை கொரானாவின் போது அதனை எதிர்கொண்ட மோடி இரண்டாவது அலை வந்து இந்திய மக்களை விரட்டும்போது திணறித்தான் போயிருக்கிறார். முதல் அலையின்போது வானத்துக்கும் பூமிக்கும் ஜுலும்பியது அனைத்தும்   விடுங்கள் காற்றில் போகட்டும். இன்றைக்கு நிலமை என்ன என்று .மக்கள் புலம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.  வலம் வந்த  தலைவர்களை அடிவயிற்றிலிருந்து ச்சாபமிடுகிறார்கள்.

 தேர்தல் களத்து வோட்டுப்பெட்டியை  எடுத்துக்கொண்டு மக்கள் முன்னே போய் நின்று வோட்டுக்கேட்க  இன்றைக்கு  இந்திய தேசியக்கட்சிகள் எதற்கும் அருகதை என்பதில்லை. இடது சாரிகளை விடுங்கள் அவர்கள் பரிதாபத்திற்குரியவர்கள்.  பாவம் பேசிப்பேசியே சுருங்கிப்போனார்கள்.

 அரசியல் வித்தகர் அமித்ஷாவின்   அரசியல் சூதும் வாதும் ஆகா ஓகோ என்று பேசப்பட்டதெல்லாம்  இந்த 2021 சட்டசபைத்தேர்தலில்  காணாமற்போனது. கேரளாவும் மேற்கு வங்கமும் பாரதிய ஜனதாக்கட்சியை  நெடு நாட்களுக்கு உறக்கம் பிடிக்காமல் ஆக்கியிருக்கின்றன. அந்த வகையில்  பாரத நாட்டின்  வெகு சாதாரண மக்கள் வணக்கத்திற்குரியவர்கள்

தமிழகத்து தேர்தல் நிலமை வேறு. அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக்கழகம் தேர்தல் வரை  மாநில நிர்வாகத்தை சாமர்த்தியமாக ஒப்பேற்றியது. முன்னாள் முதல்வர் பழனிசாமி அந்தவகையில் கெட்டிக்காரர்தான்.

  பழனிசாமி முடிந்தவரைக்கும் தேர்தல் களத்தில் விழுந்து  விழுந்து புரண்டார்.   புரண்டவரைக்குமான பலாபலன்  அவருக்கு முதுகில் ஒட்டிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.

ஊருலகத்துக்கெல்லாம் மருந்தும் தடுப்பூசியும் அனுப்பிவைத்து ப்பெருமைகொண்ட மோடி  பெருந்தொற்றின் இரண்டாம் அலையின் போது உலகத்தின் முன்னே சொந்த நாட்டு மக்களைக்காப்பாற்றக் கை யேந்தி  ’பவதி பிக்‌ஷாம் தேஹி’ என்று  நிற்கிறார்.  இந்தியாவில்  உயிர்வளி  இருப்புண்டு என்கிறார்கள். அதனை எடுத்துக்கொண்டு போய்த்  தேவையான மருத்துவமனைகளில் ஆங்காங்கு   வழங்கிடத்தான்  சரியான கண்டையனர்கள் இல்லை.  உயிர் வளி சிலிண்டர்கள் இல்லை. திறம்பட அதன்  விநியோகிப்பு நிகழாமல் மக்கள் மடிந்து போகிறார்கள். இதிலும் முழு உண்மை இல்லை. ஆங்காங்கு உயிர்வளி உற்பத்தி செய்கிறேன் என்கிறார்கள்.

பசி பசி என்று அலறித்துடித்தானாம் ஒருவன் நான் தான் என்  சொந்த வயலில்  நெல் பயிர் நடவு நட்டுள்ளேன். விளைவு வரும்  விளைவிலிருந்து நெல் வரும்  அரிசி வரும்  உனக்கு சோறும் வரும்   அதோ பார் நீ கவலைப்படாதே’ என்று பதில் சொன்னகதையாய் இருக்கிறது இன்றைக்கு இந்திய  கொரானா நோயாளிகளின் உயிர்வளி த் தட்டுப்பாட்டைத்தீர்க்கும் பிரச்சனை.

சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இத்தனைக்கொளறுபடிக்கும் தேர்தல் கமிஷன் பதில் சொல்ல வேண்டும் என்று பேசியது. மக்கள் உயிர்வளி இன்றி மடிவது கண்டு தேர்தல் கமிஷன் மீது கொலைக்குற்றம் சுமத்தினால் அது தவறாகிவிடாதென்றது.  இந்தப்பழிக்கு உங்களுக்கு நாங்களா கிடைத்தோம் என உச்ச நீதி மன்ற,ம் போய் தேர்தல் கமிஷன்  கூடுதலாய் இன்னும் கொஞ்சம் வசவு  வாங்கி கட்டிக்கொண்டது.

மேற்கு வங்கத்தில் எட்டு தவணை  மாநிலத்தேர்தல் அதுவும்பெருந்தொற்றுக்காலத்தில். உயர் நீதி மன்றமும் உச்ச நீதி மன்றமும் உள் புகுந்து கொஞ்சம் குழப்பத்தை சரிசெய்துமிருக்கலாம். ஏனோ அமைதி காத்தன. மம்தா முடிந்தவரைக்கும் புலம்பினார். தேர்தல் கமிஷனிடம்  தேர்தல் தவணை எண்ணிக்கையைக் குறையுங்கள் என்றார். யாரும் சட்டை செய்யவே இல்லை. அதனை சட்டை செய்திருந்தால் மக்கள் இத்தனை த்துன்பங்களை அனுபவித்து இருக்கமாட்டார்கள். பாரதிய ஜனதாவுக்கு இன்னும் கூடுதல் வெற்றி கிட்டியுமிருக்கும். எல்லோரும்  மொத்தமாய் அசிங்கப்பட்டுத்தான் போனார்கள் வங்கத்தில். தேர்தலுக்கு முன்னும் பின்னும்.

அயோத்தி ராமனை த்தலையில் தூக்கிவைத்து ஆடியவர்களுக்கும்,  வங்கத்து ரவிந்திரரை தலையில் தூக்கி ஆடியவர்களுக்கும்தான்  அங்கு  குழாய்ச்சண்டை..  வங்க உணர்வுதான்  வங்க மக்களை  மிகையாக ஆக்கிரமித்தது.  வங்க உணர்வே வெற்றிகண்டது.

இடது சாரிகளும் காங்கிரசும் வங்கத்தில் தொலைந்து போய்விட்டதை ஆச்சர்யத்தோடு இந்திய மக்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த  மக்கள் வோட்டுப்போட்டு ஆட்சி கண்ட கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் இந்தியாவில்தான் உண்டு.  கேரளாதான்  அதற்கும் வழி காட்டியது.

கேரள மக்கள் நல்ல அரசியல் அனுபவமும் முதிர்ச்சியும் வாய்க்கப்பெற்றவர்கள்.  சென்ற பாராளுமன்ற தேர்தலின் பொது இடது சாரியை எதிர்த்து ராகுல் காந்தி நின்று வென்ற போதே கேரள மட்டுமில்லை உலகமே காங்கிரசை  ராஜிவைப் பார்த்து இது சரியா என விமரிசனம் வைத்தது.

 காந்த மலை  அய்யப்ப சாமியை காங்கிரசுக் காரர்களும் பாரதிய ஜனதாவும் வம்புக்கிழுத்து  சட்ட சபைத்தேர்தலில்  கைகளைச்சுட்டுக்கொண்டனர்.

நாராயண நம்பியை பழி வாங்கிய  விவகாரமும் சொப்னா  தங்கக்கடத்தல் விவகாரமும்  கேரள மக்கள் அலசி ஆராயமல் இல்லை. கிறித்துவ நிர்வாகங்கள் சிற்சில இடங்களில் தவறிழைத்து ப்பிரச்சனையில் சிக்குவதையும் அவர்கள் கணக்கில் கொள்ளாமலும் இல்லை.

பத்ம நாப சுவாமி தங்க ப்புதையல் அதிசயங்களை  நேர்மையாக ஆளவும் தெரிந்தவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்

மலையாளத்து மகா புருடர்கள்.

மருத்துவமனையில் படுக்கை இல்லை ரெம்டெவிசிர் மருந்தில்லை ஆக்சிஜன் இல்லை  மக்களுக்கு த்தடுப்பூசி இல்லை மயானத்தில் பிணம் எரிக்க விறகில்லை.கங்கைத்தாய்  கொரானா ப்பிணம் சுமந்து நம்மைப்பார்த்துச்சிரிக்கிறாள்.

 முகில் தொடும்  வல்லபாய் படேல் சிலையும்  அயோத்தி ராமர் கோவிலும்  டில்லியில் புதிய நாடாளுமன்ற கட்டிடமும் யாருக்காக எழுப்புகிறோம்..

-------------------------------------------------------------------------------------------------    

 

 

Monday, April 26, 2021

கல்வி சிறந்த தமிழ் நாடு

 

 

 

 

 

கல்வி சிறந்த தமிழ் நாடு 

தொடங்கும்போதே எல் கே ஜி யில்  ஒரு குழந்தையை சேர்த்துவிட  குறைந்தது ரூபாய் இருபது லட்சம்  அப்புறமாய்  ஆண்டு ஒன்றுக்குச்செலவு வெறும் பன்னிரண்டு லட்சம் மட்டுமே.

.இப்படி ப்பணம் கரக்கும்  தனியார் பள்ளிக்கூடங்கள்  சென்னையில்  அனேகம் .. அங்கு போட்டாபோட்டியில்  மேட்டுக்குடி மக்களின் குழந்தைகள்  சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

  நடுத்தம் உள்ள பள்ளிகள் என்றால்  குழந்தையின் சேர்க்கைக்கு மூன்றரை லட்சம்.கொடுக்கவேண்டும்.

 எல்கேஜி அட்மிஷனுக்கு ஒரு லட்சம் ஐம்பதனாயிரம் என்று  மட்டுமே கேட்கும் ஏழைகளின் பால் செந்தண்மை பூண்ட பள்ளிகள். இங்குமுண்டு.

அரசு பள்ளிகள் இயங்கிகொண்டுதான் இருக்கின்றன.அவை சிறுத்து மதிப்பிழந்து தலை எழுத்தே என்று உயிரைக்கையில் பிடித்துக்கொண்டு காலம் தள்ளுகின்றன

.மய்ய அரசு நடத்தும் பள்ளிகள் என்பவை வேறு.  நவோதயா பள்ளிகள் இங்கு அனுமதிக்கப்படஇல்லை அவை தன் பாட்டுக்கு .இந்தியை பரப்பிவிட்டால் அப்புறம்  .தமிழர்களை   பேரழிவிலிருந்து எப்படிக் காப்பாற்றுவது?.ஆகத்தான் அவைகட்கு இங்கு அனுமதியில்லை.

   மய்ய அர்சின் கேந்திர வித்யாலாயாக்கள் மட்டும் சாதுவாய் ஆங்காங்கே இயங்கிக்கொண்டு இருக்கின்றன.அவைகட்கும் எமக்கும் சம்பந்தம்  ஏதும் இல்லை அவைகளை. ப்பார்க்கும்போதே தமிழர்களுக்கு எப்போதும் ஒரு ஒவ்வாமை.

சமச்சீர்கல்வி தமிழ் மண்ணில் நடைமுறையில் இருக்கிறது என்கிறார்கள் .மெட்ரிகுலேஷன் என்பதும் இல்லாமல் இல்லை.  இது சிபிஎஸ்இ பள்ளி என்கிற பலகையை மட்டும்  மறக்காமல் எல்லா பள்ளி வாயிலிலும் எழுதிவைத்து விடுகிறார்கள்

. இண்டர் நேஷ்னல் சிலபஸ் என்று ஒரு புது ரகம் ஜகஜோதியாய் முளைத்துவிட்டிருக்கிறது.அதற்கான பள்ளிகள். துவங்கப்பட்டுள்ளன. இப்பள்ளிகளுக்கு இப்போதைக்கு நல்ல மார்கெட் வந்திருக்கிறது.

பல லட்சங்களைக் காலி செய்தால் ஒரு குழந்தையின் பள்ளிப்படிப்பை முடித்துவைக்கலாம். கல்லூரி படிப்பு விவகாரங்கள் அவை பல லட்சங்களை விழுங்கலாம். கல்லூரிகள் அனேகம் அவைகளுள் ஒன்றைத்தேர்வு செய்து ஒரு நல்ல இடத்தில் கெட்டியாக தொத்திக்கொண்டுவிட்டால் பிரச்சனை ஒருவாறு முடிவுக்குவரும்...

அரைகாசு உத்தியோகம் என்றாலும் அரசாங்க உத்தியோகம் என்கிற காலம் முடிந்துபோயிற்று.அரசு வேலை அதற்காக இரவு கண்விழித்து சர்வீஸ் கமிஷன்  தேர்வு அது இது என்று நாக்கை பிடிங்கிக்கொள்ள யாரும் தயாரில்லை  அரசு வேலைக்குப்பென்ஷன்  நிச்சயம்  என்கிற சமாச்சரம் கோவிந்தாவாகி ஆண்டுகள் பல ஓடிவிட்டன. அரசியல்வாதிகள் ஆக்கிரமிக்கும்.கட்சி பீடங்கள்,,சமூக.வலைகள்.சாதிய கொக்கிகள்,மத நெருடல்கள், இவைகளுக்கு மத்தியில்  அரசாங்க உத்தியோகம் பார்த்து பணி மூப்பில் பிரச்சனை ஏதுமில்லாமல்  வீட்டுக்கு வரத்தான் வாய்க்குமா என்கிற கவலை நிரந்தரமாகி இருக்கிறது.

நூற்றுக்கு இருபத்து ஐந்து சதவீதம் இளைஞர்கள் அடித்துபிடித்து மென்பொருள் வலை வளாகம் என்னும் பணியில் சிக்கி நாசமாகி வருகின்றனர். பன்னிரெண்டு மணி நேரம் தினம் தினம் வேலை செய்கிறார்கள்.வாயைப்பொத்திக்கொண்டு வாலை ச்சுருட்டிக்கொண்டு வேலை பார்க்கிறாகள்.தன்னையே விற்றுக்கொண்ட வாழ்க்கை..காசு வருகிறது.சுற்றி நிற்பவர்கள் மரியாதை காட்டுகிறார்கள்.விமானத்தில் பறக்க வாய்ப்பு வந்துவிடுகிறது.அப்புறம் என்ன அதுதான் . கைலாசம் வைகுண்டம் எல்லாம் காணவும் வாய்க்கிறது..

எந்த நிமிடமும் நடுத்தெருவுக்கு வரவாய்ப்புள்ள மென்பொருள் உத்தியோகம்.அது மட்டும்தானே  இப்போதைக்கு சோற்றுக்கு வழி. தன் உடம்பின் சத்து போனபின்னர் கண்கள்குழிவிழும்போது உண்மை. புரியும் எல்லாரும் நம்மை ஏமாற்றித்தான்விட்டிருக்கிறாகள்..

அரசாங்கம் தன் பொறுப்பை கல்வித்துறையில் சுறுக்கிக்கொள்ள மட்டுமே முனைப்பு காட்டுகிறது.தனியார் மய ஆளுகை கல்வித்துறையில் கொடிகட்டி ப்பறக்கிறது.அரைசம்பளம் வாங்கிகொண்டு ரெண்டு பங்குக்கு வேலை செய்யும் ஆசிரியர்கள்.திருக்கூட்டம் தனியார் துறையில் எப்போதும் இருக்கவே இருக்கிறது..பணி முடித்து வீட்டுக்குத்திரும்பும் நாள்வரை பள்ளி முதலாளியின் கால்களை க்கெட்டியாகப் பிடித்துக்கோள்ளும் கலை அறிந்தவர்கள் பாக்கியசாலிகள்.அவர்கள்மெய்யாலுமே ரட்சிக்கப்படுகிறார்கள்.

 

கல்வி வள்ளல்கள்ஆறுமுக நாவலரை ,பச்சையப்பவள்ளலை .அண்ணாமலை செட்டியாரை,அழகப்பவள்ளலை,ஜிடி நாயுடுவை சபாபதிமுதலியாரை,ஐடாஸ்கடரை,காயிதேமில்லத் பற்றி எல்லாம் பேசினால் கேட்பதற்குத்தான் ஆட்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள். முதல்வர் காமராசரும், நெ து சுந்தரவடிவேலுவும் மு.வ வும் எப்படியெல்லாம் கல்வி சிறக்க சிந்தித்தார்கள் என்பதைப் பேசத்தான் ஆட்கள் உண்டா என்ன?

லட்சம் லட்சமாய் க்கொட்டி தனியார் நிறுவனத்தில் குழந்தைகளைப் படிக்கவைப்பதும் பைசா செலவு செய்யாமல் கார்ப்பரேஷன் பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்த்து படிக்கவைப்பதுவும் எப்படி ஒரு ஆரோக்கியமான சமூக அமைப்பிற்கு அடித்தளமாக ஆதாரமாக அமையும். இதன் கதை வேறு அதன் கதை வேறுதான்.

மா நில அளவில் முதல் மாணாக்கனை த்தயார் செய்த அரசாங்க பள்ளிக்கூடங்கள் இருந்த காலம் ஒன்று இருந்தது. கம்பீரமாகப்பாடம் நடத்தி ப்பெருமை சேர்த்த ஜாம்பவான்கள் புழங்கிய அரசாங்கப்பள்ளிகள் எத்தனையோ இருந்தன. அறிஞர்கள் அப்துல் கலாமை, சி என் அண்ணாதுரையை, மயில்சாமி அண்ணாதுரையை நாட்டிற்குத்தந்த அரசு பள்ளிக்கூடங்கள் இருக்கத்தான் செய்தன.

இன்று எத்தனையோ பள்ளிகள் எத்தனையோ நடைமுறைகள் எத்தனையோ பாடதிட்டங்கள் எப்படி எப்படியோ வேலை வாய்ப்புக்கள்.

எல்லோரும் ஓர்விலை எல்லோரும் ஓர் நிறை எல்லோரும் இந்நாட்டுமன்னர் என்றெல்லாம் இனி பாடவாய்ப்பே இல்லை.

-------------------------------------------------------------------------

 

 

 

.

 

 

 

 


யயாதி

 

யயாதி வழங்கிய காண்டேகரும் மொழிபெயர்த்த  கா ஸ்ரீ ஸ்ரீ யும் 

மகாபாரதக்கதையில் வரும் பாண்டவர்களின் முன்னோர்களில் ஒருவன் யயாதி.அத்தினாபுரத்துச்சக்கரவர்த்தி நகுஷனின் குமாரன். நகுஷனோ இந்திரனை வெல்லும் ஆற்றல் பெற்றும் அகத்தியமுனியிடம் சாபம் பெற்றவன்.

யதி, யயாதி இருவரும் நகுஷனின் புதல்வர்கள் .யதி அரண்மனையை விட்டு நீங்கி வனத்தை சரண் அடைகிறான். யயாதி அரண்மனையை அலங்கரித்துக்கொண்டே வளர்கிறான்.’நகுஷ ராஜாவின் மக்கள் ஒரு போதும் சுகமாக வாழமாட்டார்கள்’ என்கிற அகத்திய முனிவனின் சாபம் இந்த சகோதரர்களுக்கு தலைக்கு மேலாக அச்சுறுத்திக்கொண்டே நிற்கிறது.

’யயாதி’ என்கிற இந்த நாவல் ஒரு புராண நாவலன்று.புராணக்கதையினை ஆதாரமாகக்கொண்டு காண்டேகர் மராத்தியில் படைத்திட்ட மாபெறும் அற்புதம்.யயாதியை பெண் பித்தனாக நிறுத்தும் மகாபாரதத்தினின்றும் சற்று ஆழமாகச்சிந்தித்து பெருங்கவி காளிதாசனோடு காண்டேகர் ஒத்துப்போகிறார்.

அக்கினியை அந்தணர்களை சாட்சியாய்க்கொண்டு யயாதி தேவயானியை மணக்கிறான்.தேவயானியோ அசுர குரு சுக்ராச்சாரியரின் மகள். தேவயானி யயாதிக்கு வழங்க மறுத்த அந்த அன்பினை தேவயானியின் பணிப்பெண்ணாய் ப்பணிக்கப்பட்ட சர்மிஷ்டை வழங்குகிறாள்.

காளிதாசனின் கூற்றுப்படி தன் சொந்த சுகத்தையும் கடந்து கணவனின் அன்புக்காக நிற்பவளாய் பெண் வெற்றி பெறுகிறாள்.சர்மிஷ்ட்டயை  காண்டேகர் அப்படித்தான் பார்க்கிறார்.கணவனுக்கு மனைவியிடமிருந்து கிடைக்க வேண்டிய அன்பிற்குத்தேவையான பரிவு ஈரம் தீவிரம், மேன்மை ஆகிய எதுவும் தேவயானிடமிருந்து யயாதிக்குக்கிட்டவில்லைதான்.

சஞ்சீவினி என்னும் உயிர்ப்பிக்கும் வித்தையை சுக்கிராச்சாரியரிடமிருந்து கற்றுக்கொண்ட கசன் தேவருலகம் செல்கிறான்.துறவி கசன் தேவர்களின் குரு பிரகஸ்பதியின் குமாரன்.ஆங்கிரச முனிவரின் பேரன். மகாபாரதக்கதையிலிருந்து  காண்டேகரின் கசன் வித்தியாசமானவன் .அளவறிந்து வாழ்பவன்.எல்லைகளை மதித்து வெற்றிகொள்பவன்.தேவயானியிடம் கொள்கின்ற முதற்காதலை ஞானத்தால் செரித்து வெற்றி கொள்கிறான். காமவிஷயத்தை ஆத்மபலத்தால் சமாளித்து எழுகிறான்.யயாதி அவனின் சகோதரன் யதி சர்மிஷ்டை சர்மிஷ்டைக்கும் யயாதிக்கும் புதல்வனான புரு ராஜமாதா நகுஷனின் மனைவி அனைவரிடமும் இணையான அன்பினை ப்பொழிகின்ற மனோதர்மத்தை தனதாக்கிக்கொள்கிறான்.

காண்டேகர் கசனின் கடிதத்தை தேவயானி படிப்பதாக எழுதுகிறார். இயற்கைக்கும் இறைவனுக்கும் நடுவிலே மிகச்சிறந்த இணைப்பாகத்திகழ்பவன் மனிதன் என்றும் தாகத்தினால் தவிக்கும் மனிதனின் வேட்கையைத்தணிக்கும்  அந்த ஆறு அவன் சிறிது முன்னால் ஆழத்தில் சென்றால் அவனுடைய உயிரையே பறித்து விடுகிறது என்னும் விஷயத்தைச்சொல்கிறார்.

மனிதன் இரட்டைகளாகவே உலகைப்பார்க்கிறான். நன்மை தீமை, தர்மம் அதர்மம்,உடல் ஆத்மா,ஆண் பெண், என்கிறபடியாய்.இறைவனோ எல்லா இரட்டை நிலைகளையும் கடந்தவன் என்கிறார் காண்டேகர். வடலூர் வள்ளல் ராமலிங்கரின் இறைவன் கல்லார்க்கும் கற்றவர்க்கும்,வல்லார்க்கும் மாட்டார்க்கும்,மதியார்க்கும் மதிப்பவர்க்கும், நரர்களுக்கும் சுரர்களுக்கும் என்கிற இரட்டை நிலைகளைக்கடந்தவன் என்பதை இங்கே நினைவுபடுத்தி சிந்திக்கலாம்.

காண்டேகர் குறிப்பிடுகிறார் ‘இல்லறம் என்பது உயர்ந்த தூய வேள்வி. ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களின் புண்ணியம் இதில் அடங்கிக்கிடக்கிறது. எனினும் இந்த இல்லற வேள்வி அது நிறைவேறவேண்டுமானால் கணவனும் மனைவியும் அதற்குக்கொடுக்கவேண்டிய முதல் அவி தங்கள் தங்கள் அகங்காரத்தை துறப்பதுதான் இந்த அற்புத விஷயத்தை தமிழ் வள்ளுவரின் மங்கலம் என்ப மனை மாட்சியோடு எண்ணிப்பார்க்கலாம்.

ஆற்றின் ஒழுக்கி அறன் இழுக்கா இல்வாழ்க்கை

நோற்பாரின் நோன்மை உடைத்து                 குறள் எண் 48).. என்கிற துறவறத்தை வெல்கின்ற இல்லறத்தையும் ஒப்பிட்டு நோக்கலாம். இந்தப்புனிதத்தில் ஆணுக்கு ஒரு விளக்கமும் பெண்ணுக்கு ஒரு விளக்கமும் தருகிறார் காண்டேகர். ஆண் உருவமற்ற பொருட்களின் பின்னால் ஓடுகிறான்..புகழ், ஆத்மா,,தவம், வீரம் ஆண்டவன்முதலிய விஷயங்கள் அவனை விரைவில் கவர்கின்றன.ஆனால் பெண் இவற்றில் சடக்கென்று மயங்குவதில்லை.அவளை க்காதல், கணவன்,குழந்தை,,தொண்டு,குடும்பம் என்கிற உயிருள்ள பொருள்களே பெரிதும் கவர்கின்றன.

காண்டேகர் ஒரு வரையறை தருகிறார்.’’ பெண் மனத்தை அடக்கித்தியாகம் செய்வாள்.ஆனால் அது உயிருள்ள பொருள்களுக்காக மட்டுமே. உருவமற்ற பொருள்களிடம் ஆணைப்போல் அவள் ஆர்வம் கொள்வதில்லை தன்னிடமுள்ள அனைத்தையும் தந்து வழிபடுவதற்கு அல்லது தன் கண்ணீரை அபிஷேகம் செய்வதற்கு அவளுக்கு மூர்த்தம் வேண்டும். ஆண் இயல்பிலேயே வானத்தை வழிபடுகிறான்.பூமியை வழிபடுவதே பெண்ணுக்கு மிகவும் பிடித்தமானது’

பொறுப்புள்ள வாசகனை, காண்டேகரின் எழுத்துக்கள் மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன. படித்து படித்து, சிந்தித்து சிந்தித்து,ரசித்து ரசித்து புரிதலை ஆழமாய் அகலமாய் க்கொண்டுமட்டுமே இந்த ப்படைப்பினை அணுகமுடிகிறது.

யயாதியின் உயிர் நண்பன் மாதவன் .சர்மிஷ்டையைக்காத்து அப்புறப்படுத்தியதில் இயற்கையின் இடரால் ஆரோக்யம் இழந்து மாய்ந்தவன். நட்புக்காக த்தன் உயிரைத்தியாகம் செய்த உத்தமன்.அவனின் இழப்பில் யயாதி இப்படிப்பேசுகிறான்.

‘மனிதன் என்று நாம் எவனை மதித்துப்போற்றுகிறோமோ ஆண்டவனின் இவ்வுலகத்து ப்பதுமை என்று கூறி எவனுடைய செயல் திறமையை வழிபடுகிறோமோ அந்த மனிதன் எவன் ? உலகம் என்ற விரிவான மரத்திலுள்ள சிறிய இலை அவன்’ இந்தப்பேரண்டத்தைப்பெருவனமாய் இப்பூவுலகத்தினை ஒரு விருட்சமாய் மனித இருப்பை ஒரு இலையாய் ஒப்பீடு செய்கிறார் காண்டேகர் மாகவி.பாரதியின் காலமும் காளிசக்தி என்னும் ஒரு வண்டும் நம் நினைவுக்கு வந்துவிடும்.

சர்மிஷ்டை குமாரன் பிருகுவுக்குக் கசன் தன் தவ வலிமையால் இளமையை மீட்டுத்தருகிறான் புதிய வாழ்வை பெற்றுக்கொண்ட யயாதி இத்தகு அறிவுரை வழங்குகிறான்.’காமம் பொருள் என்னும் இவ்விரு புருடார்த்தங்களை எப்போதும் கடிவாளமிட்டு காக்க வேண்டிய கடமை அறம் என்னும் புருடார்த்தத்திற்கானது. அறம் பொருள் வீடு என்கிற புருடார்த்தங்களில் இன்று  பொருளும் இன்பமும் மலிந்து கிடக்கின்றன.அறம் அதனைக்கட்டுப்படுத்தாது செயலிழந்து ஊனமாகிக்கிடப்பதையும் சுட்டுவது தன் விழைவு என்கிறார். காண்டேகரின் பெரு விருப்பம் அது என்று அறிந்து நாம்  பிரமிக்கிறோம்.

யயாதியைத்தமிழில் தந்த கா.ஸ்ரீ .ஸ்ரீ( கா.ஸ்ரீ. ஸ்ரீ நிவாசார்யார்) மொழிபெயர்ப்பில் உச்சத்தை எட்டியிருக்கிறார்.மூலமா அல்லது மொழிபெயர்ப்பா என்பதனை வாசகன் பிரித்து அறியமுடியாமல் திக்குமுக்கு ஆடுகிறான்.மூலத்தை வென்று நிற்கும் மொழிபெயர்ப்பு என்பது யயாதியில் சித்தித்து இருக்கிறது. நாவலைப்படிக்கும் போதெல்லாம் மேலட்டையைத்திருப்பி திருப்பி மொழிபெயர்ப்புதான் என்று உறுதி செய்துகொள்ள வேண்டியதாகிறது.

தமிழ் வாசகர்களுக்கு காண்டேகரை அறிமுகம் செய்து ஞானசம்பந்தம் ஏற்படுத்திக்கொடுத்தமை கா ஸ்ரீ ஸ்ரீ என்கிற மொழிபெயர்ப்பாளனுக்கு வசப்பட்டிருக்கிறது. தாய்மொழி தமிழ் ஆகி பல இந்திய மொழிகளில் வல்லமை பெற்று நமது தமிழ் பண்பாட்டுக்கு கருத்து வளம் சேர்த்தமை போற்றுதலுக்குறிய தொண்டு என்று வரலாறு அவரின் படைப்பு பற்றி என்றும் பெருமையோடு பேசும்.

--------------------------------------------------------

 

 .