Friday, October 15, 2021

தோழமை - சிறுகதை

 

 

 

 தோழமை                           -

 பணி ஓய்வு பெற்று பதினைந்து ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன. ஆச்சரியமாக  இருக்கிறது. திரும்பிப்பார்ப்பதற்குள்  வயது  ஓடிப்போய்விடும் என்பார்கள்.அது சரியாகத்தான் இருக்கிறது.. முதுகுன்றம் நகரில் அவனுக்கு ஒரு காலி மனை இருந்தது. அதனை சுமார் முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ’ஏதாவது ஒன்று இருக்கட்டுமே’ என்று வாங்கிப்போட்டான்.

அந்த நகரத்தில் அரசாங்கம்  அவனுக்குக்  குடியிருப்பு வழங்கியிருந்தது. அதனில்தான் குடியிருந்தான். பணி ஓய்வுக்குப்பின்னர் சென்னை மாநகருக்கு வந்துவிட்டான்.  பெற்றபிள்ளைக்குச் சென்னையில் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை. பிள்ளையோடு அவனுக்கு ஓய்வுக்காலம் சென்றுகொண்டிருந்தது.

முதுகுன்ற நகரில் இனி  ஆக வேண்டியது ஏதுமில்லை.. அங்கே இருக்கும் அந்தக்காலிமனையை விற்றுவிடலாம். முடிவு செய்தான். ஒரு நாள்காலை முதுகுன்றம் நகரத்துக்குப் ப்புறப்பட்டுபோனான்.

காலிமனை முதுகுன்றத்திலிருந்து சிதம்பரம் செல்லும் சாலையில்  தனலசட்சுமி எண்ணெய் ஆலைக்குப்பின்புறமாக இருந்தது. முதுகுன்றம் பேருந்து நிலையம் இறங்கி அங்கிருந்து ஆட்டோ பிடித்து அந்தக் கணபதி நகருக்குப்போனான். கணபதி நகர் லேஅவுட்டில்தானே அந்தக்காலிமனை இருக்கிறது.

எண்ணெய் ஆலைக்கு ப்பக்கத்தில் ஒரு மாரியம்மன் கோவில். அதன் காம்பவுண்ட்டை ஒட்டித்தான்  கணபதி நகர் லே அவுட்.. ஓரிருவர் வீடு கட்டிக்கொண்டு அங்கே குடியிருந்தார்கள். நேராகத் தன் காலி மனைக்கு நடந்தான். ஒரே முள்ளும் புதருமாக இருந்தது. எல்லைக்கற்கள் எங்கே என்று தேடினான். நான்கு கல்லுக்கு ரெண்டு கற்கள் மட்டும் இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாக  அவன் கண்ணில் பட்டன.

‘சாரு வணக்கம்’  இப்படி வணக்கம் சொன்னான் ஒரு நடுத்தர வயதிருக்கும் ஒருவன்.

‘ என்ன சேதி’

‘ அய்யா இங்க வீடு கட்டிகிட்டு வர்ரதா இருக்கிங்களா’

‘ஏன் கேக்குறீங்க’

‘தெரிஞ்சிக்கலாம்னுதான். நானு ரியல் எஸ்டேட் புரோக்கரு’

யோசனை செய்தான். புரோக்கர் என்றாலே அவனுக்கு அச்சமாகக்கூட இருந்தது. இருந்தாலும் இந்தக்காலிமனையை இனி வைத்துக்கொண்டும் என்ன செய்வது. தன் மகனுக்கு  இந்தப்பக்கம் வருவது என்பதில் எல்லாம் நாட்டம் இல்லை. ஆக இந்தக்காலிமனையை விற்றுவிட வேண்டியதுதான் அவன் மனம்  முடிவாய்ச் சொல்லியது.

புரோக்கருக்கு இவன் மனதில் எண்ணியது எப்படித்தெரிந்ததோ. அவன் விசிட்டிங் கார்டை எடுத்து நீட்டினான்.

‘ தேவைக்கு என்ன கூப்புடுங்க . பேரு  பங்காரு.. நமக்கு இதுதான் தொழிலு. எதுலயும்  ஒரு  சுத்தம் இருக்கணும்’

அவன் விசிட்டிங் கார்டை வாங்க்கிகொண்டான்.

‘ இங்க செண்ட் என்ன வெல போவுது’

‘ ‘செண்ட் வந்து ரெண்டுக்குள்ள போவும். ஓரம் சாரம்  சந்துகுத்து மூல மொடக்குன்னு ஒண்ணரைதான்  போவும். மொத மாறி இல்லங்க இந்த பிசினசு. அதுலயும் இந்த் பாழாப்போன கொரானா வந்தப்பறம் சனங்ககிட்ட காசி ஏதுங்க. சனம் சின்ன படுதுல்ல’

‘ சரி தேவப்பட்டா போன் பண்ணுறன்’ பதில் சொன்னான்.

‘எல்ல கல்லு புடுங்கி கெடக்கு.  ஒரே முள்ளு கள்ளு. ஆடு மாடு மேயுது. சாராயம் குடிக்கிறவன்க இங்கதான் இருட்டுனா வந்து ஒதுங்குறான்.  மோசம் மோசங்க. நீங்களும் எங்கயோ தூரத்துல இருக்கிங்க என்னா செய்விங்க. வயசும் ஆவுதுல்ல’

அவன் பேசுவது சரியாகத்தான் இருந்தது.

‘’உங்க போன் நெம்பரு விலாசம்’

  நானு இங்க  இந்த ஊர்ல இருந்தவந்தான். பூதாமூர் கோர்டர்ஸ்ல குடியிருந்தேன்.. வேல முடிஞ்சி போச்சி. ரிட்டேரானேன். சோத்துக்கு  பென்சன் வருது. ஆண்டவன் என்னை கைவுடல. சென்னையில பையனோட இருக்குறன்’

அவன் பதில் சொன்னான்.

‘ ஊருக்குப்போயி போன்  பண்ணுங்க. இது தானே உங்க பிளாட்டு. என்னா ஒரு நாலு செண்ட் வரும்’

‘ஆமாம் நாலு செண்ட்தான்’

‘ பாக்குலாம்  ஒன்ண  மொத ஞாபகம் வச்சிகிங்க. இந்த இடம் ஒண்ணும் சரியில்லாத இடம். வா பந்தல் போட்டுதான் இத விக்குணும்.  விஷயம் தெரிஞ்சவன் இந்த பக்கம் பிளாட் வாங்கி வூடு கட்டி  குடி வரமாட்டான். குடிகார க்கழுதிவ வரும். இல்லன்னா பலான பலான  ஆளு வரும்’ சட்டமாய்ப்பேசினான் புரோக்கர்.

அவன் விடைபெற்றுக்கொண்டு சென்னைக்குத் திரும்பினான்

பத்து நாட்கள் சென்றது.  முதுகுன்றம்  ரியல் எஸ்டே புரோக்கர் சொன்னது அவன் காதுகளில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்துக்கொண்டே இருந்தது.

புரோக்கர் கொடுத்திருந்த விசிட்டிங் கார்டை தேடிக்கண்டுபிடித்தான்.

முதுகுன்றத்துக்காலி மனையை விற்றுவிடுவது என்று முடிவு செய்தான். அவனுக்குத்தான் போன் போட்டான்.

‘பங்காரு, நான் கணபதி நகரு பிளாட்காரன் பேசுறன்’

‘ சொல்லுங்க சாரு ரெம்ப சந்தோசம்’

‘ இப்ப செண்ட்  அங்க எப்பிடி போவுது’

‘ என்ன சாரு பத்து நாளு ஆவுல அதுக்குள்ள வெல ஏறிபுடுமா’

‘ இல்ல கேக்குறன்’

‘’ உறுதியா செண்ட் ரெண்டுக்கு முடிக்கிலாம். ரெண்டுன்னா ரெண்டு லச்சம். உங்களுக்கு தெரியும் இருந்தாலும் சொல்லுறன். எனக்கு ரெண்டு பர்செண்ட் கமுஷன் தருணும். அதுவும் சொல்லிபுடுறன்.  அது எனக்கு பதினாறு ரூவா வரும்.’

‘கமுஷன் எவ்வளவு’

‘ இந்தக் கமுஷன்னா முட்டும்  சனங்களுக்கு காதுல  வுழுவாது.  ஆராயிருந்தாலும் இது இப்படிதான்.  எனக்கு  ரூவா பதினாறு ஆயிரம். உங்களுக்கு மொத்தமா எட்டு லச்சம்’ ’

‘ ஆவுட்டும் சட்டுனு ஒரு பார்ட்டிய பாரு. எனக்கு சேதி வரட்டும். மனைக்கு  அட்வான்சு தர்ரது அது இது எதுவும் வேணாம். நேரா கிரயத்துக்கு நான் வர்ரன் அண்ணைக்கு பணத்த மொத்தமா என் கணக்குல பாங்குல போட்டுடுணும்.  நானும் ரிஜிஸ்டர் ஆபிசுல கையெழுத்து போடுவேன்

‘ சட்டமா பேசுறீங்க’

‘ இது ரூவா சமாச்சாரம்’

‘ நானு எல்லாம் ரெடி பண்ணிகிட்டு சேதி சொல்லுறன். இதுதான உங்க போன் நெம்பரு. சாரு, நானு  பெறகு பேசுறன்’

புரோக்கர் போனை வைத்துவிட்டான்.

அவனிடமிருந்து போன் வரும் வரும் என்று அவன்  காத்திருந்தான். புரோக்கர் போன் செய்யவே இல்லை. வீதியிலிருக்கும் வழித்துணை  விநாயகருக்கு வேண்டியும் வைத்துள்ளான். முதுகுன்றம் காலிமனை விற்றுவிடவேண்டுமென்றும் அதற்கு. அவர்தான் கண்திறக்கவேண்டும் என்று காத்திருந்தான். நாட்கள் ஓடின.

புரோக்கரிடமிருந்து  ஒரு போன் வந்தது.

‘ நானு  பங்காரு’

‘ சொல்லுங்க. ரொம்ப நாளா போன் வல்லியேன்னு இருந்தன்’

 

‘ நீங்க இண்ணைக்கு பதினைஞ்சா நாளு முதுகுன்றம் வர்ரீங்க. மொத்த பணம் நீங்க சொன்ன மாதிரிக்கு  பெரிய ரூவா எட்டும் பாங்குல வுழுந்திடும் பிளாட் சம்மந்தமா எல்லா ரெக்கார்டும் அப்ரூவல் சேத்து  ஒரு செராக்ஸ் அனுப்புங்க.  இண்ணைக்கே இப்பவே அனுப்பி நாளைக்கு எனக்கு  அதுவ என் கையுல கெடக்கிணும். ஒர்ஜினல் எல்லாம் ரீஸ்டர் அண்ணைக்கு  இக்கட வந்துபுடணும்’ புரோக்கர்  பங்காரு சொன்னான்.

அவன் எல்லா ரிக்கார்டுகளுக்கும் ஒரு நகல் எடுத்து முதுகுன்றம்  பங்காருக்கு  புரொஃபஷனல் கொரியரில் அனுப்பி வைத்தான்.

 அவன் ரிஜிஸ்டர் நாள் அன்று  அதிகாலை கிளம்பினான். எல்லா ஒரிஜினல் ரிகார்டுகளுடன் வங்கிப் பாஸ்புத்தகத்தோடு முதுகுன்றம் ரிஜிஸ்டர் ஆபிஸ்  முன்பாக வந்து நின்றுகொண்டான்..

பங்காரு புரோக்கர் அங்கே தயாராகக்காத்திருந்தான். அவன் வங்கி பாஸ்  புத்தகத்தை  பங்காருவிடம் நீட்டினான்.

‘ இன்னும் அரை மணியில பணம் உங்க கணக்குல வுழுந்துபுடும்’

வங்கி விபரம் எல்லாம் தன் கைபேசியில்  பங்காரு படமெடுத்துக்கொண்டான்

‘ இங்கயே இருங்க ரிக்கார்டுவ பத்திரம்’  பங்காரு சொல்லிப்போனான்.

ரிஜிஸ்டர் ஆபிஸ் முன்பாக  அவன் ஒரு கொடி மரத்தின் கீழ் அமர்ந்துகொண்டு இருந்தான். கொடிமரத்தில் கொடி ஏதுமில்லை வெட்டையாக இருந்தது..

ஒரு நடுத்தர வயது பெண் அவள் குழந்தை இருவரும்  ஒரு ஆட்டோவில் அங்கே வந்து அங்கே இறங்கினர்.  அவனுக்கு அந்தப்பெண்ணை எங்கேயோ பார்த்த மாதிரிக்கு இருந்தது.

‘ நீங்க  கிரயம் வாங்க வந்து இருக்கிங்களா’

‘ ஆமாம்.’

‘ எந்த மனை கிரயம்’ அவன் தொடர்ந்தான்.

‘ ‘ கணபதி நகருல ஒரு  நாலு செண்ட் கிரயம்’

‘ ‘ நாந்தாம்மா அது கிரயம் தர்ரது,. உங்க சாரு’

‘ அவரு  வரல்லே.  எங்கப்பா வருவாரு. பாங்குக்கு போயிருக்குறாரு பணம் போட்டுட்டு வருவாரு. அந்த பார்ட்டி நீங்கதானா’

‘ உன்ன எங்கயோ பாத்த மாதிரிக்கு இருக்குது’ அவன் சொன்னான்.

‘ எங்கப்பா மோகன்ராசு. டெலிபோன்ல லைன்மெனா வேல பாத்தாறு. உங்களுக்கு தெரியுமா என்னா’

அதற்குள்ளாக வங்கியில் பணம் செலுத்திவிட்டு பங்காரு ரசீதோடு அங்கு வந்துகொண்டிருந்தான். கூடவே அந்த மோகன்ராசு வந்து கொண்டிருந்தார்.

‘ நீ மோகன் ராசுதானே’

‘ ஆமாம் சந்திரன்தானே நீங்க’

அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் ஆழமாகப்பார்த்துக்கொண்டார்கள்.. முதுகுன்ற நகரத்து பொதுவுடமை கிளையில் இருவரும் பலகாலம் உறுப்பினராக இருந்தவர்கள்.. எத்தனையோ நிகழ்வுகளில் பங்கேற்றவர்கள். இருவரும் எத்தனையோ போராட்டங்களில் பங்கு பெற்றவர்கள்.. தண்டனைகள் பலபெற்றவர்கள்..

’சொல்லப்போனால்  ’’நாம் இருவரும் தோழர்கள்’’ சொல்லிக்கொண்டார்கள்.

‘’ நீந்தான்  தோழர் விக்கிற நான் என் பொண்ணுக்கு வாங்குறன்’ அவனிடம் மோகன்ராசு சொன்னான்.

‘ பேசினவரைக்கும் இருக்கட்டும் இது என்னா நேரம்.  உத்தி பிரியற நேரமா, ஒப்பு ஒறவு பேசுற நேரமா. உள்ள ஆபிசரு கூப்பிடறாரு  நேரம் ஆவுது. நம்ப செலாட் வந்து போச்சி   உள்ள போங்க .போயி ஆவுற காரியத்தை பாருங்க’ சத்தம் போட்டான் பங்காரு.

அவன் ரிஜிஸ்டர் அலுவலகம் சென்று கையெழுத்துபோட்டு முடித்தான். மோகன்ராசுவின் பெண்ணும் தன் பணி முடித்தாள். ரிக்கார்டுகள் கை மாறின.

தயாராக வைத்திருந்த பதினாறு ஆயிரத்தை புரோக்கர்  பங்காருவிடம் அவன் ஒப்படைத்தான்.  எல்லாம் முன்னரே முடித்துவிட்ட மோகன்ராசு தன் மகளோடு விடைபெற்றுக்கொண்டான்.

அவன் ஆட்டோ பிடித்து பேருந்து நிலையம் வந்தான். சென்னை ப்பேருந்தைத்தேடினான். ஒன்றையும் காணோம்.

’சந்திரன் சந்திரன்’ மோகன்ராசுவின் குரல் கேட்டது.

திரும்பிப்பார்த்தான்.

மோகன்ராசுதான். விஷயத்துக்கு வந்தான்.

‘ நீ செண்ட்டு என்ன விலைக்கு கொடுத்த’ வேகமாய்க்கேட்டான்.

‘ நானு செண்ட் ரெண்டு லச்சம்னு. குடுத்தன்’

’ எங்கிட்ட செண்ட் மூணுன்னு  பங்காரு காசு வாங்கிகிட்டான். பத்திர செலவு ஒண்ணு  ஆயிடுச்சி எழுத்துக்கூலி,, பெறவு ரெஜிஸ்தர் ஆபிசுக்கு  கொடுக்குற மாமுலு பத்து’

   ஆக புரோக்கரு பங்காருக்கு  வரவு நாலு செண்டுக்கும் நாலு லச்சம். என்கிட்ட ஒரு  பதினாறு ஆயிரம் கமிசன்.. உங்கிட்டயும் கமிசன் வாங்கியிருப்பாந்தான்’

‘ நானும் பதினாறாயிரம் கமிசன் கொடுத்தேன், ’

‘ ’ரூவா பத்தாயிரம்  இந்த மன வாங்ககுள்ள  அப்பத்திய செலவு... . ஆயிடுச்சி  முப்பது  வருஷம் . இண்ணைக்கு அது  எட்டு லச்சம் . ஆனா இந்த புரோக்கரு பங்காருக்கு  கை மொதலே இல்லாம லபக்குன்னு   நாலரை.  லச்சம்  இது எப்பிடி இருக்கு’

 தோழர் இதுக  எல்லாம் நமக்கு எண்ணைக்கும் வெளங்காது. வுட்டுடு’.. இங்கன  நா  இன்னும்  நம்ம கச்சிலத்தான்  இருக்கேன்’’

   அங்க சென்னையில நானும்தான்’  அவன் பதில் சொன்னான். சென்னைக்குச்செல்லும் பேருந்து ஆரவாரமாக அங்கே வந்து நின்றது.

தோழர்கள் பிரிந்து  அவரவர்கள்  வசிப்பிடம் நோக்கிச்  செல்கிறார்கள்.

----------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 .

 

 

 

.

எங்கேயும் சுற்றி - சிறுகதை

 

 

 

’எங்கேயும் சுற்றி’       சிறுகதை

 

மலர் அங்காடிப் பேருந்து நிலையம்.  உங்களுக்கு சட்டென்று நினைவில் வருகிறதே அந்த ஊர் தான்.  கழுத்து மாரியின் சிலை ஒன்று  பேருந்து நிலைய கிழக்கு மதில் சுவரை ஒட்டினாற்போல் இன்றைக்கும் இருக்கிறது..  அதனைக் குட்டியாக ஒரு கோவில் என்று  சொல்லலாம். அதற்கு யாரோ என்றோ ஒரு ஆஸ்பெஸ்டாஸ் ஷீட்டால், இப்படியும் அப்படியும் கம்பங்கள் நட்டு ஒரு கொட்டகை மாதிரிக்கு போட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு எந்த ஊரோ என்ன பேரோ.. யாருக்கும்தெரியுமா என்ன?.

 இப்போது அவனும் இவனும்  ஒவ்வொரு இரவும் அந்த ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கொட்டகையில் தான் உறங்கி முடிக்கிறார்கள்.

. மலர் அங்காடிப் பேருந்து நிலையம்  மலர்கடைதெரு  அடுக்கு மாடி தொலைபேசி நிலையம் பெரிய நீதி மன்றம் அப்படி இப்படி என்று கையில் ஒரு தட்டோடு ஒரு சுற்று சுற்றி வந்தால் நூறு ரூபாயுக்குத்தேரும். காலையில் ஒருவரும் மாலையில் ஒருவரும்  எனப் பாகம் போட்டுக்கொண்டு அந்த திருப்பணியைச்செய்வார்கள்

.கொட்டகையில் ஒருவர் கட்டாயம்  இருக்கவெண்டும். இல்லாவிட்டால் அந்த இடம் அம்போ. பிறகு குந்தி முடங்க  இடம் பிடிப்பது என்பது சாதாரண விஷயமில்லை. அந்தப் பகீரதன் கங்கைக்குப்போராடினமாதிரிப் போராடினால் பிச்சைக்காரர்களுக்குக் குந்த  இடம் கிடைக்கும். எல்லாவற்றிற்கும் நேரம் காலம் சரியாய்  அமையவேண்டும்.

 போது விடிந்தது. இருவரும் கழுத்து மாரி கோயில் முன்பாக குந்தியிருந்தார்கள்.‘ ’

காலத்துக்கும் தட்டு எடுத்துகிணு  சுத்தி சுத்தி வர்ரதுதானா  நம்ப பொழப்பு’ இவன் பேச்சைத்தொடங்கினான்.

‘ வேற என்னா தெரியும்.  ஓயாம ஒரு  வெடத்துல ஒழைக்கறது  போவுறது எல்லாம் இனி யம்மாலே ஆவுறகதையில்லே’ அவன்’

‘ நாலு பேருகிட்ட கைய நீட்டூனா  ஒருத்தன்  கட்டாயம் காசு போடுறானே அதுக்கு என்னா சொல்லுற’’

‘ அதான் அங்க  சூச்சுமம். இல்லாகாட்டி நாம ஏன் இதுல கெடந்து அழியறம். நாலு பேரு நம்மள எட்ட போடா நாயின்னு அன்னிக்கே  சோட்டால அடிச்சி  தொரத்தியிருந்தா இன்னிக்கு இந்த தும்பம் இல்ல. ஆனா  அதை ஒரு நாயிம்  செய்யிலயே.’

  சரி வுடு பெரிய வார்த்தை எதுக்கு. உனக்கு சோசியம் எதானு வருமா கிளி சோசியம் கைரேகை பூவு சோழி வச்சி பாக்குறது’

‘ அதுக்கு படிக்கிணும்.  அது அதுக்கு பொஸ்தகம் இருக்கு.  அந்தக் கதெ  இங்க சும்மா ஆவாது. உனக்கும் எனக்கும் என்னா படிக்க வரும் நாமதான்  படிக்காத முண்டமாச்சே’

‘ எனக்கு  ரொம்ப நாளா ஒரு  ரோசனை சொல்லுலாமா’’

 அது என்னா ரோசனை

 நீனு விவிதி சந்தணம் நெத்தில வுட்டுக   செண்டர்ல வட்டமா கொங்கம் வச்சிக. இடுப்புல துண்டு கட்டிகினு கழுத்து மாரி முன்னாடி சம்மணம் போட்டு குந்திக  நானு போயி.  முழுங்கி தட்டுல எனக்கு புடிச்சத வாங்கியாந்து உன் முன்னால நீட்டுறன். காட்டுறன்’.

‘ இது தேவுலாம்பா. அப்புறம் சொல்லு’

செத்த நாழி நீ பாவுலா காட்டு. அப்புறமா என் தட்டுல இருக்குற பண்டத்தை உன் கையால தொடு நீ எடுத்துக. உட்னே நானு  கீழ வுழுந்து சாமியோவ் ஒன்  உத்தரவுன்னு  சொல்லி கும்புட்டு எழுந்து அப்பால போயிடுவேன்.. நாலு நாளுக்கு இத உடாம செஞ்சா நம்ம தொழிலு பிக்கப் ஆயிடும்  இத பாக்குற சனம் தட்டு தட்டுன்னு  கையில எடுத்துகினு அதுல  எதனா வாங்கிய்யாரும். செலது காசு பணம்னு தட்டுல  வைக்கும். பத்து தட்டு வந்துதுன்னா. நாலுக்கு ஒண்ணுன்னு கணக்கு வச்சி நீ தட்ட கையால தொடு அப்புறம்  அதுல உள்ளதை  எடுத்துகு. சாக்கு பையில  இல்ல ஒரு கூடையில  கொட்டிக. வந்த தட்டுங்கள்ள பாக்கியா உள்ளத நீ தொட்றக்கூடாது.  இப்ப கெரகம் ஆவுல நேரம் காலம் கூடி வருல சாமி உத்தரவு தருலேலேன்னு நானு அவாளுண்ட மொழங்கிடுவேன். நீனு வாயவே தொறக்கவேண்டாம்.  என்னா நான் சொல்லுறது’

‘ ’நீ கூடம்  சோரா தான் ரோசன பண்ணுற’ நானு உன்ன ஏதோ சம்பலா கணக்கு போட்டிட்டன்’

‘ நாளயிலேந்து இந்தக்கதை ஆரம்பம். நானு சின்ன தட்டுல எதான வாங்கியாந்து ஒன் முன்னாடி  வச்சிகிட்டு நிப்பன். நீ  அத ஒன் கையால  எடுத்துக.’ சாமியோவ்  ஒன் உத்தரவுன்னு சொல்லி கீழ வுழுந்து கும்புட்டு நானு அப்பால போவன். பாக்குற சனத்துல நாலுக்கு ஒண்ணு பழுது இல்லாம  இதுவுள கண்ணுகொட்டாம பாக்கும்.   எட்ட நிக்குற சனம் உன் கிட்ட கிட்ட வரும் தட்டு தாம்பாலம்னு கொண்டாரும். அதுல பலானது  வாங்கி வக்கிம் அப்புறம் ரூவான்னும் அது இதுன்னும் தட்டுல வக்கறதுக்கு ஆரம்பிக்கும்.. அப்பிடியே நம்ப பொழப்பு போவுறதுதாம். கழுத்து மாரிக்கு ரவ   நல்ல எண்ண வெளக்கு சூடம் வத்தி ஒரு மொழம் பூவு  ரவ கொங்கம் ரவ மஞ்சளு செலவு ஆவும்தான் அத எல்லாம் பாத்தா பொழப்பு ஆவுமா’

 எங்கயோ போவுது  ஒன் ரோசனை . நாளைக்கே  இத தொடங்குறம்’ என்றான் இவன்.

முதல் ரெண்டு நாட்களுக்கு  மக்கள் யாரும் இவ்விஷயத்தைக் கண்டு கொள்ளவில்லை. பிறகு ஒரு நடுத்தரவயதுபெண்மணி ஒரு சீப்பு வாழைப்பழம் தட்டில் எடுத்துக்கொண்டு வந்து தருவி தருவி நின்றாள். அப்புறம்  மூன்று நான்கு ஐந்து  என்று  ஆண்கள் பெண்கள் கூட்டம் அதிகரிக்கத் தொடங்கியது.

ஆப்பிள் சாத்துக்குடி  கொய்யா வாழைப்பழம் தேங்காய் திராட்சை எனத்தட்டுக்களில் வர ஆரம்பித்தன.

‘ சாமி உத்தரவு தருலன்னா தட்டுல உள்ள அந்த பழத்த இல்ல பண்டத்த என்னா செய்யுறது’

 வந்திருந்த  பெண்மணி கேட்டாள்.

‘அவன் பட்டென்று பதில் சொன்னான்.’ ஒன் யோசனை ஏன் இப்பிடி கோணலா போவுது  சாமி  உத்தரவு தருலேன்னா. உனக்கு தோஷம் இருக்குதுன்னு அருத்தம். அந்த பண்டத்த அப்படியே பசு மாட்டுக்கு வையி. இல்ல  காசு பண்ம்னா ஏழப் பாப்பானுக்கு குடுத்துடு. ஒண்ணும் ஆவுல்லன்னா கோவில்ல எம்மானோ சனம் குந்தி கெடக்கு அங்க குடு. ஒண்ணும் ஆவுலன்னா  ஒடுற தண்ணில வுட்டுடு. இல்ல சமுத்தரத்துக்கு கொண்டும் போ அங்க வுடு.   மீனுவ திங்கும் ஆனா ஒன் வூட்டுக்கு கீட்டுக்கு எடுத்துகினு போயிடாதே. அதுல  மட்டும் உசாரா இரு. தெரிதா

‘சரி சாமி’ என்றாள் அவள்.

முதல் முதலாக அவனை இப்போதுதான் சாமி என்று ஒருவர்  அழைத்து அவன் கேட்கிறான். மனதிற்கு  இந்த ’சாமி’  எத்தனை   இதமாக இருக்கிறது என்று நினைத்தான்.

நான்கு தட்டுக்கு ஒரு தட்டு இவன் கையால் தொடமாட்டான். அதில்மட்டும் உறுதியாக இருந்தான்..  தட்டில் ரூவா நோட்டு எது இருந்தாலும் அதனைக்கண்களால் இவன் பார்க்கவும் மாட்டான்.

கூட்டம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பெருகிக்கொண்டே இருந்தது.  மலர்க்கடை பஸ் ஸ்டாண்ட் குறிசொல்லுற மாரி கோவில்னு அதனை மக்கள் பேசிக்கொண்டார்கள். கழுத்துமாரிக்கு ஒருகால பூசை செய்ய ஒரு நொண்டி குருக்கள் வந்து  அவர்களோடு சேர்ந்துகொண்டார். கோவில் முன்பாக இரண்டு மூன்று பழக் கடைகள் பூக்கடைகள் செயல்படத் தொடங்கின. வெற்றிலைபாக்கு பழ வியாபாரம் சூடு பிடிக்க ஆரம்பித்தது.

ஒரு மஞ்சள் பை நிறைத்துக்கொண்டு காணிக்கைக் காசு பணங்கள் சேர்ந்துவிட்டன. பூசைக்கு வரும் நொண்டி  குருக்கள்தான் காசு எண்ணி எண்ணி  அவர்கட்கு வருமானக் கணக்குச் சொல்லுவார். அவருக்கு மாதச் சம்பளம். அதனைத்  தவறாமல் கொடுத்தார்கள்.  நொண்டிக்குருக்களுக்கும் பரம திருப்தி.  நல்லபடியாக அவர்கள் எல்லோரின் காலமும் போய்க்கொண்டிருந்தது.

இப்படிக்கூடவா நடக்கும் என்று கேட்டால்,. நடக்கும்தான். நடந்ததே.’ ஒரு நாள் அதிகாலை மலர்க்கடை ப்பேருந்து நிலையம் வந்த அதிகாரிகள் பெரிய கேட்டை இழுத்துப் பூட்டினார்கள்.  இங்கிருந்து புறப்படும்  பேருந்துகள் இனி சாலையில் அங்கங்கே நிற்கும். ஆட்டோவில் அறிவிப்பு செய்தார்கள்.. பேருந்து நிலைய  சிமென்ட் ஷீட் கூரையை மாற்றி  ஆர் சி  கான்க்ரீட் போட்டு ஓட்டப்போகிறார்களாம். காண்ட்ராக்ட் எடுத்த கம்பெனிக்காரர்களின் தொப்பித்தலை ஆக்கிரமிப்பு எங்கும் தெரிந்தது.

இவனும் அவனும் இனி என்ன செய்வது ?  இருவரும் கழுத்து மாரி முன்பாக கைகளைப்பிசைந்து கொண்டு நின்றார்கள்.கண்கள் கலங்கி இருந்தன.

‘ யாரு இங்க எடத்தக்காலி பண்ணு. வேல செய்யுற கம்பெனி ஆளுவள தவுற பாக்கி யாருக்கும் இங்க எடமில்ல. நவுறு நவுறு.’ என்று காவலர்கள் விரட்டிக்கொண்டே இருந்தார்கள்.

’ எங்க ரெண்டு பேரு  பொழப்பு. அந்த நொண்டி குருக்களு சேத்தா மூணு ஆளுங்க  இங்க குந்தி சனங்களுக்கு தெனம் தெனம்   குறி சொல்லுவம். இதோ  ங்க இருக்குற கழுத்து மாரி சந்நிதில. அது போச்சே  இப்ப அது  எல்லாமே போச்சே’

இருவரும்  ஓங்கி ஓங்கி கத்திக்கொண்டு இருந்தார்கள்.

காண்ட்ராக்ட் கம்பெனியின் வாட்ச்மென்  கையில் தடியோடு இருவரையும் நெட்டித்தள்ளி  இரும்பு கேட்டுக்கு அப்பால் கொண்டுவிட்டான்..

குறி கேட்க சில ஆண்களும்  பெண்களும் கையில் தட்டோடு கழுத்துமாரிகோவிலை எங்கே என்று தேடிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.

‘ ஏன் என்ன ஆச்சு குறி சொல்லுற சாமிவ எங்க’ என்று மக்கள் வினவியபடி இங்கும் அங்கும் தேடிக்கொண்டே இருந்தார்கள்.

கையில் தடியோடு இருந்த கம்பெனி வாட்ச்மென் சொன்னான்.

‘சாமிவ  ரெண்டும் கயிலங்கிரி போயிருக்கு. அங்க இருக்குறது  குருசாமி. அதான் பெரியசாமி  இவாள அங்க வரச்சொல்லி. உத்தரவு. ஆயிட்டுது... எப்ப  இங்கன திரும்ப வரும்கறது ஆரு கண்டா’

இவனும் அவனும் அந்த வாட்ச்மென் சொன்னதை ஒருகணம்கேட்டு விட்டு ப்பிரமித்துப்போய் நின்றார்கள்.

‘ இதுவும்கூட தேவுலாம்’ என்றனர் இருவரும்.

‘இங்கன  எம்மானோ மேம்பாலம் கட்டி கட்டி  கெடக்குது. எதனா ஒரு மேம்பாலத்துக்குத்தாழ பெரிய பெரிய  செமெட்டுத் தூணுவ இருக்குமே அது சுத்தி  அங்க அங்க நம்ப ஆளுவ மொத்தமா குந்திகினு  இருக்கும்.  மேல பாலம்  தாரு ரோடு  அதுல காருவ  பஸ்ஸுவ போவும். பாலத்துக்கு கீழ நாம அப்பிடி இப்பிடி இருந்துக்கறதுதான் அந்த ப்பாலங்க கட்டுனது பின்ன எதுக்குன்றே’

என்றான் அவன். காசு பணம் திணித்து  இருக்கும் மஞ்சள் பையை க்கெட்டியாகப்பிடித்தபடியே இவன் அவனோடு மெல்ல மெல்ல  நடந்துகொண்டிருந்தான்.

‘ ஆ தெரியுது பாரு  இன்னும் ஒரு மைலு இருக்கும் அதுதான மேம்பாலம். நட நட.’

என்றான் அவன்.

  மொத  நாம தூக்கிகினு சுத்தி வருவமே அந்த  தட்டுவ ரெண்டும் பத்திரமா இருக்குல்ல’ கேட்டான் இவன்.

’ஒன் புத்தி ஏன் இப்பிடி கீழ கீழயே போவுது’ அவன் பதில் சொல்லி நடந்து’ கொண்டிருந்தான்.

-----------------------------------------------------

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Thursday, October 7, 2021

கவிதை. தேர் தெளி

 தேர்- தெளி                

 

சாதிகள் எத்தனை

யார் கொண்டு தந்தார்

பச்சை த்துரோகிகள்

பாவி மனிதர்கள்

மானுடப்பதர்கள்

போடு கோஷத்தை

கிழியட்டும் தொண்டை

சாதிதான் அரசியல்

சாதிதான் சாதிக்கும்

சாதி மட்டுமே முகவரி

சாதியைப்பிடித்துத்தொங்கு

சாதியை மறந்தோன்

நடுத்தெரு நாயாகிக்

படுவான் கல்லடி

வைத்திடு நெஞ்சத்தில்.

எத்தனை பேர் உன்னோடு

துணை நிற்பர் எப்போதும்

எண்ணிக்கை அரசியல்

நிர்ணயிக்கும் மந்திரம்

பிறவெல்லாம் பீற்றல்கள்..
-----------------------------

 


Saturday, October 2, 2021

தன்குறிப்பு

 

 

 

 

தன் குறிப்பு

இயற்பெயர்   எஸ். ராமச்சந்திரன்

புனை பெயர்   எஸ்ஸார்சி

பிறந்த தேதி  04/03/1954  தந்தை சுந்தரேசன்   தாய் மீனாட்சி

ஊர்   தருமநல்லூர்   கடலூர் மாவட்டம்

படிப்பு    எம் ஏ,  எம் ஃபில்,  (ஆங்கிலம்)   எல் எல் பி,

பணியாற்றிய துறை     பி எஸ் என் எல்

படைப்பு

புதினம் 6 சிறுகதை தொகுப்பு 9 கவிதை நூல் 4 கட்டுரை நூல் 5 மொழிபெயர்ப்பு 4 ஆங்கில நூல் 2

விருதுகள் -திருப்பூர் தமிழ் சங்கம்,  என் சி  பி  ஹெச்  பாரதி விழா, ஸ்டேட் வங்கிப்பரிசு  நெய்வேலி நிலக்கரி நிறுவனப்பாராட்டு,சேலம் எழுத்துக்களம் விருது, கம்பம் பாரதி இலக்கியப்பேரவை ப்பரிசு, கரூர் இலக்கியச்சிகரம் பரிசு  தமிழக அரசின் சிறந்த புதினம் விருது , சிவசங்கரி தினமணி சிறுகதை போட்டி,  பேசும் புதிய சக்தி  ராஜகுரு  நினைவு சிறுகதைப்போட்டி இவைகளில் ஆறுதல் பரிசு

சிறப்பு சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி பல்கலைக்கழக பட்டவகுப்பு துணைப்பாடம் சிறுகதைத்தொகுப்பு  -யாதுமாகி,

திருவள்ளுவர் பல்கலைக்கழக பி லிட் தமிழ் முதலாண்டு புதினம் –எதிர்வு- ம்

இதரபணி  கலை இலக்கிப்பெருமன்றம் கடலூர்  சிரில் அறக்கட்டளை (NFTE) கடலூர் இவைகளில் பத்தாண்டுகள் பொறுப்பு இலக்கியச்சிறகு, ஷைன் ஆலோசனைக்குழுவில் பணியாற்றியது

திசைஎட்டும்: மொழிபெயர்ப்பு ஆசிரியர்க்குழு 

முகவரி  23 ஏ இரண்டாம் தெரு, நேதாஜி நகர், பழையபெருங்களத்தூர்

சென்னை 600063.   கைபேசி:  9443200455

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

நல்ல தமிழும் இல்லை

 

 

 நல்ல தமிழும் இல்லை ஆங்கிலமும் இல்லை 

தமிழ் மாநிலத்தில் தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சிக்கு எத்தனை முயற்சிகள் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறோம். அதன் சாதனை என்ன என்று கணக்குப்போட்டுப்பார்த்து இருக்கிறோமா ? நமது.  அரசுத்துறை தமிழ் வளர்ச்சியில் சாதித்தது என்ன என்று கணக்குக்கொடுக்கமுடியுமா ?

அரசு நூலத்துறைக்கு புது ப்புத்தகங்கள் வாங்குவதை ஆராய்ந்து பார்த்தது உண்டா என்ன ? சம்பந்தப்பட்டவர்கள் தம் மனசாட்சியைத் தொட்டு  நூலகத்திற்குப்புத்தகங்கள் வாங்குவதில் எத்தனை நேர்மையாக அவர்கள் நடந்துகொண்டார்கள் என்பதை வெளியில் சொல்ல வாய்க்குமா ? அப்படி இப்படி சில நூல்கள்  அரசு நூலகத்துக்குத் தேர்வானால்  அந்தந்தந்த மாவட்டங்களிலிருந்து  நியாயமாக ச்சேரவெண்டிய காசு பெறுவது ஒன்றும் லேசான சமாச்சாரமுமில்லையே  நூலக ஆணை கிடைக்கப்பெற அப்படி இப்படி என்றால் அது என்ன என்ன என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்துதான் இருக்கிறது.

விவசாயி என்று  பச்சைப்பொய் பொய்சொல்லி  மத்திய அரசு வழங்கிய ஆண்டுக்கு ஆறாயிரம் இனாம் தொகையை கோடி கோடியாய் கொள்ளை அடித்த பூதாகாரமான ஒரு சமாச்சாரம்  வேறு  தமிழகத்தை இப்போது கலக்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

நூலகர் என அரசு நூலகங்களில் பணி செய்பவர்கள் வாசிப்புத்தரம் எப்படி,? வருகின்ற  வாசகர்கள்  படித்து நிறைவடைகிறார்களா? எந்த நூலகத்திலாவது தரையிலிருந்து  மேலாக மூன்று தட்டுக்களில்  அடுக்கி உள்ள நூல்களை யாராவது தொட்டுப்பார்க்க வசதிப்படுமா ? தரையில் உட்கார்ந்துகொண்டா வருகின்ற வாசகர்கள் புத்தகங்களைத்தேடுவது  அப்[படித்தேடுகையில் எழும் புழுதியை  வாசகர்களால் எதிர்கொள்ளத்தான் முடியுமா?

 சென்னை  அண்ணா பெரு நூலகப் பராமரிப்பு எப்படியெல்லாம் சென்னை உயர் நீதிமன்றம் வரை சென்று சென்று  நொண்டியும் முண்டியும் அடித்தது. நுங்கம்பாக்கம் வள்ளுவர்  திருக்கோட்டமும் பூம்புகார் கலைக் கட்டமைப்பும்  எத்தனை நிராகரிப்பு மனோபாவத்தோடு அணுகப்பட்டது  இவை நாம் அறிய மாட்டோ,மா ?

அரசு விருதுகள்  கொடுக்கப்பட   தொடங்கும் அறிவிப்பிலிருந்து  விருது வழங்கும் அந்த விழா நிகழ்வு வரை அனுசரிக்கப்படும் நடைமுறைகள் நடு நிலையாளர்க்கு எப்போதேனும் மன நிறைவு தந்ததுண்டா

ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இருந்த நிலமை என்ன ? தமிழ் ஆசிரியர்கள்  சமுதாயத்தில் எத்தனைக்கம்பீரமான மனிதர்களாக இருந்தார்கள். சிதம்பரம் ராமசாமி செட்டியார் உயர் நிலைப்பள்ளியின் புலவர் தங்க.முருகேசனார்  போன்ற ஒரு ஆளுமையை இனி எங்கே காண்பது ? கட்டுக்குடுமி கடுக்கன் மூலகச்சம் கட்டிக்கொண்டு விஷ்ணுபுரம் ஜார்ஜ் பள்ளியின் தமிழ் ஆகிருதியாயிருந்த புலவர் கந்தசாமி சிவாச்சாரியாருக்கு இணையாக யாரேனும் இனிப்பார்க்கத்தான் முடியுமா ? தமிழாசான்  திருக்குறள் ராஜாராம் திருப்பதிரிப்புலியூர் நகர் வாழ்ந்து குறளுக்கு ஆழ்ந்த விளக்கம் தந்ததை தமிழன்பர்கள் மறக்க இயலுமா ? அவர்களை ஒத்த  தமிழ்ஆசிரியர்களை எங்கேயாவது இப்போது கண்ணால் பார்க்கமுடிகிறதா ? ஏன் இல்லை.  இதற்கெல்லாம் காரணம்  எது என்று/ நாம் அறியமாட்டோமா ?

உதாரணத்திற்கு  மேலும் ஒரு விஷயம் சொல்லவேண்டும்.  எண்ணிக்கையில் ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்ட வாழும்  தமிழ் படைப்பாளிகளுக்கு மலாயா ப்பல்கலைக்கழகத்தோடு இணைந்து அண்ணாமலைப்பல்கலைக்கழகம் அவர்தம் வாழ்க்கை  வரலாறு மற்றும் சாதனைக்குறிப்பு நூல் வெளியிட்டதே அந்த அழகைத்தான் பார்த்தோமே. எத்தனை பொறுப்பின்மை. எத்தனை  அலட்சியம் .எவ்வளவு பொருளும் காலமும் வியர்த்தம்.

கேரள  மாநிலத்திலிருந்து  கிடைத்த  பேர் சொல்லும் இந்திய ஆங்கிலக்கவிஞர்கள் ஏராளம் உண்டு. கர்நாடகத்திலிருந்து எத்தனையோ ஆங்கில ப்படைப்பாளிகள் வெளிப்பட்டுப் புகழ்பெற்று இருக்கிறார்கள். மும்பை கொல்கத்தா டில்லி ஹைதராபாத் என்னும் நகரங்கள்  இந்திய ஆங்கிலப்படைப்பபாளிகளை அனேகம் தந்திருக்கின்றன.

ரவீந்திரர் அம்பேத்கர் சரோஜினி நாயுடு ராஜா ராவ்  ஆர் கே நாரயனான் அரவிந்த் அடிகா நிசிம்எசிகல் என்று புகழ் பெற்ற  ஆங்கில எழுத்தாளர்ள் வரிசையில் தமிழ் நாட்டிலிருந்து ஏன்  ஒரு முகத்தையும் பார்க்கமுடிவதில்லை.

தமிழ்ச் செம்மொழி என்று அறிவிக்க மத்திய அரசுக்கு எழுபதாண்டுகள் ஆயிற்று.பாராளுமன்றத்தில் காங்கிரசின் உறுப்பினர்  எண்ணிக்கைச்சரியவும் காரியார்த்தமான தலைவர் கலைஞர் தமிழகத்தில் ஆட்சியில் இருக்கவும் அது சாத்தியப்பட்டது

 கன்னடமும் களிதெலுங்கும் கவின் மலையாளமும் செம்மொழிகளே என த்தொடர்ந்து அறிவிக்கப்பட்டன. அவர்களுக்கே அது ஆச்சரியமாக இருந்திருக்கும். தமிழர்கள் நாங்கள் எழுபதாண்டுகள் முட்டிக்கொண்ட ஒன்று. சில மணி நேரங்களீலேயே அடுத்தடுத்த  மா நிலத்தவருக்கு  அந்தச்செம்மொழி அந்தஸ்து எப்படிச்சாத்தியம் என்று நியாயம் கேட்டு ஒருவர் சென்னை உயர் நீதி மன்றம் போனார்.  நீதிமன்றமோ ’ ‘அதனால் உனக்கென்னப்பா கஷ்டம் வந்தது நீ  பொறுப்பாக உன் வேலையைப்பார்’ என்கிறபடிக்கு ஒரு மாதிரியாய்த் தீர்ப்பை த்தந்தது. அத்தோடு போயிற்று செம்மொழிக்கதை.

தமிழில் நாம் தடுமாறுகிறோம். ஆங்கிலம் கலவா வாழ்க்கை தமிழகத்தில் இல்லை . ஆண்டிற்கு  ஒரே ஒரு நாள் ஆங்கிலச்சொல் என்று ஒன்றுகூடக் கலவாமல் நம்மால் வாழத்தான்முடியுமா ?

 அது கிடக்கட்டும் காலம் காலமாய்ப்பிடித்துத்தொங்கிய  அந்த ஆங்கிலத்தில்தான்  உலகறிய என்ன கிழித்தோம் என்றால் அதுவும் ஒன்றுமில்லை  இதுவே தமிழ் நிலத்தின் இன்றைய யதார்த்தம். யார்  இதையெல்லாம் பேசினால்  காதுகொடுத்துக்கேட்கப்போகிறார்கள்.

------------------------------------------------

 

.

.

 

 

பிழைப்பு

 

 

பிழை(ப்பு)                        

 

 அதிகாலையிலேயே  மொட்டை மாடியில் இருக்கும்  சிண்டெக்ஸ் தண்ணீர்த் தொட்டி காலியாகியிருப்பது தெரிந்தது. அவன்  நீர் மோட்டார் சுவிட்சைப்போட்டான். சப்தம் வித்தியாசமாக வந்தது. இப்படியெல்லாம் வந்ததே இல்லை.  ஹூம் ஹூம்  என்று ஒரே ஹம்மிம்ங் ஓசை.

 ஏதோ கோளாறு  அது  மட்டும் தெரிந்தது. உடனேயே மோட்டார் நின்றும் விட்டது. மோட்டார் அருகே சென்று தொட்டு தொட்டுப் பார்த்தான். ஒன்றும் விளங்கவில்லையே.  உள்ளே எங்கேனும்  பியரிங்லில் பிடிப்பு இருந்தாலும் மோட்டார் ஓடாதுதான். ஆக தேங்காய் எண்ணெய் கொண்டுவந்து மோட்டாரின் கிடைத்த இடுக்கில் எல்லாம் நீண்ட ஸ்க்ரூ டிரைவரால் தொட்டுத் தொட்டு தடவினான். மோட்டார்  சுவிட்சைப்போட்டால்  அது ஓடினால்தானே.    ஹம்மிங் ஒலி  லேசாக மட்டும் வந்தது. பழைய ட்யூப் லைட்கள் எரியும் போது அப்படித்தான் ஒரு வண்டின் ரீங்காரம் வரும்.எத்தனையோ திருக்கோவில்களில் இப்படி குழல் விளக்குகள் எரிவதுண்டு. அவன்  தெரு   நிற்கும் மின்விளக்கும் கூட  இவ்விதமாய் ரீங்கரிப்பது கேட்டிருக்கிறான்.

   மோட்டார் ஏர் வாங்கியிருக்குமோ என்று அந்தப்பித்தளைத் திருகினை பலங்கொண்ட மட்டும் அழுத்தித்திறந்தான்.  அதெல்லாம் ஏர் ஒன்றும் வாங்கவில்லை. தண்ணீர் பீறிட்டுக்கொண்டு கொட்டியது. அந்தப் பிரச்சனையில்லை. தண்ணீர் அந்த சந்து வழி ச்சரியாக  வெளி வந்தால் கீழே ஃபுட் வால்வும் கூடச் சரியாகத்தான் இருக்கும். அவனுக்கு இதற்குமேல் என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. திணறினான்.

அவன் வழக்கமாக அழைக்கும் பிளம்பரை க்கைபேசியில் அழைத்தான். இரண்டு முறை அழைத்தால்தான்  அவன் போனை எடுப்பது வழக்கம். அப்படித்தான் ஆகியது இம்முறையும்..

தண்ணீ மோட்டர் ஓடுல. என்ன பிரச்சனன்னு தெரியல. நீங்க உடனே வரணும். வீட்டுல சுத்தமா தண்ணி இல்ல.  நான் ஒண்ணுமே புரியாம நிக்குறன்’

’ ஒரு அரை மணி ஆவும் இங்க ஒரு  சின்ன வேலைல இருக்கன். நீங்க இப்புறம்  அந்த மோட்டார கீட்டார  போடாதிங்க. வெஷயம் தெரியாம யாரும் போட்டுற  கீட்டுற போறாங்க. பாத்துகுங்க  மோட்டாரு காயில் பூடும். நா வந்துடறன்’

பிளம்பர் கைபேசியை நிறுத்தினான்.  அவன்  அந்த பிளம்பர்  வருகைக்காகக்காத்திருந்தான்.

‘ முக்கியமான வேலய இருந்தா அத மட்டும்  பாரு. தண்ணி மோட்டாரு  ரிப்பேரு. அத ஞாபகத்துல வை’ அவன் மனைவியிடம் எச்சரிக்கையாய்ச் சொல்லிக்கொண்டான்.

‘சரிங்க.எதுவும் செய்யுல நான்’

‘பொங்குற வேல ஆவுட்டும். அத நிறுத்திடாதே.  தண்ணி சிக்கனமா ஆவுட்டும்.’’

அவன் மனைவிக்கு யோசனை சொன்னான்.

‘இண்ணைக்காவது வெளியில எங்காவது போயி சாப்புட்டுக்குவம்’

‘ஏற்கனையே  வூட்டுல மோட்டாரு பூட்டுது. இதுல சாப்பாட்டு செலவு  ஓட்டல்ல வேறயா’ அவன்  அதிர்ந்து பதில் சொன்னான்.

பிளம்பர் வரும் அரவம் கேட்டது. அவனது டிவிஎஸ் எக்செல்.  அது எழுப்பும் ஒலியே அலாதி.

பிளம்பர் வண்டியை நிறுத்தினான். கழுதை கனம் கனக்கும் டூல்ஸ் பை ஒன்றோடு மோடாரிடம் போய் நின்றான்.

‘மோட்டாரைப்போடுங்க’

‘ தோ போடுறன்’

அதே ஹம்மிங்க் ஒலி வந்தது.  மோட்டார் ஏர் வாங்குகிறதா எனப்பார்த்தான் . எல்லாம் சரியாகத்தான் இருந்தது.

மோட்டாரின் மேல் மூடியைக்கழட்டினான். திரும்பவும் மூடினான். மோடாருக்குப்பக்கத்தில் அதனோடு ஒட்டிகொண்டு இருந்த கண்டென்சரைக்கழட்டி சோதித்தான்.

‘ கண்டென்சர் போயிடுச்சி. அதான்’

‘ இப்ப என்ன செய்ய’

‘ நா சேட்டுகிட்ட போயி புதுசு வாங்கியாறன்.  ரூவா முந்நூறு கொடுங்க’

என்றான்.

அவனிடம் அவன் கேட்ட பணம்  கொடுத்தான்.  பிளம்பர் தனது வண்டியில் புறப்பட்டு சேட்டுக்கடைக்குப்போனான்.

‘தோ வந்துடறன்’ சொல்லிப்போனான்.

இரண்டு மணி நேரம் ஆகியது. இன்னும் பிளம்பரைக்காணோம். அவனுக்குப்போன் போட்டான். அவன் எடுக்கவே இல்லை.. அவனுக்கு ஆத்திரம் ஆத்திரமாக வந்தது.

பிளம்பரின் வண்டி சத்தம் உடனேயே கேட்டது. இம்முறை தன்னோடு ஒரு இளைஞனையும் அழைத்து வந்தான்.

‘இவுரு  மெக்கானிக்கல்  படிச்சவரு.  நாம  இந்த தொழிலு  அனுபவத்துல பழகுனம் அவ்வளவுதான்’’ பிளம்பர் சொன்னான்.

உடன் வந்திருந்த இளைஞன் மோட்டாரிடம் சென்று அந்த பழைய கண்டென்சரை கழட்டிவிட்டு புதிய ஒன்றை அவ்விடத்தில்  பொருத்தினான்.

’ இப்ப மோட்டாரை போடுங்க’

திரும்பவும் அதே ஹம்மிங் ஒலி. ஆனால் இம்முறை சற்று அதிர்வு ஒலி கூடுதலாகக்கேட்டது.

’ மேல தொட்டியில பாருங்க தண்ணி அங்க உழுவுருது தெரியும்’

அவன் மொட்டை மாடிக்குச்சென்று சிண்டெக்ஸ் தொட்டியின் மூடியைத்திறந்து பார்த்தான். தண்ணீர் குழாயில் கொஞ்சமே வந்தது. அரை குழாயுக்கு இருக்கலாம். அதனை ப்பார்த்துக்கொண்டான்.

\தண்ணி சீரா வருது. மொத மாதிரி இல்ல. அர குழாயிக்கு இருக்கும்’

‘இங்க மோட்டாரு பாடியில கரண்டு லீக்கு ஆவுது, இங்க பாருங்க டெஸ்டரை’

டெஸ்டரில் இருந்த விளக்கு  அழுமூஞ்சியாய் எரிந்தது.

‘ மோட்டரு சரியில்லங்க. இத மாத்தினாதான் வேலைக்கு ஆவும்’

‘ ரிப்பேரு செய்யலாமா’

‘ என்ன சாரு இத ரிப்பேரு பண்ணுறதுக்கு புதுசே வாங்கிகலாம் பிரச்சனை இல்லாம ஓடும்’

உடன் வந்திருந்த இளைஞன் தலை ஆட்டி அதுவே சரி என்றான்.

‘ புதுசுன்னா எவ்வளவு வரும்’

‘ அது பத்து ரூபாயுக்கு வரும்’

‘ பத்தாயிரமா’

‘ மேலயும் ஆவும் சாரு. இப்ப வெல வாசி என்னா’ பிளம்பர்  ஆகாயம் பார்த்தான்.

அவன் மனைவி எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள்.

‘ ஆக வேண்டிய ஜோலிய மொத  பாருங்க இது தண்ணி பிரச்சனை’ என்று  மனைவி சத்தம் போட்டாள்.

‘ ஸேட்டுகிட்ட நீங்க  வாங்க பேசிக்கலாம். நா அங்க இருக்கன்.’ பிளம்பர் புறப்பட்டான்.

அவன் மயங்கி மயங்கி நின்றான்.

‘ வேலய பாருங்க. இப்ப  என்னதான் செய்வ நீ’  தனக்கு மரியாதை  ட்க்கென்று  குறைந்து போனதை எண்ணிப்பார்த்தான்.

சேட்டுக்கடை நோக்கிப்புறப்பட்டான். கடை வாயிலில் பிளம்பர் நின்று கொண்டிருந்தான். கூட வந்த இளைஞனும் அவனுக்குத்துணையாக அங்கே இருந்தான்.

‘சேட்டு என்ன சொல்றாரு’’

‘ சாரு நா சொல்ல என்ன இருக்குது. ரூவா பதிமூணு சூப்பரு மோட்டாரு  

குசுணா மோட்டாரு. மேங்கொண்டு சாமான் கூலி இருக்கு’

 அவன் தன் சட்டைப்பையில் இருந்த ஏடிஎம் கார்டு இருப்பதை உறுதி செய்துகொண்டான்.

‘ ஒரு வருசம் காரண்டி’. மோட்டாரு நல்லா ஓடும்.இது வரக்கும் இந்த அயிட்டம் நூறு பீஸ் ஒடி இருக்கு. ஒரு ரிமார்க்கு இல்ல. பாத்துகுகுங்க. செய்யுறது நல்ல செய்யுணும். பேரு முக்கியம். பேரு கெட்டா ஒருத்தர நா கூடம் மதிக்காதில்ல’

சேட்டு சொல்லி நிறுத்தினான்.பிளம்பர்  ஒரு தரம் கண்களை மூடித்திறந்தான்.

ஒரு பத்தாயிரம் ரூபாய் அட்வான்ஸ்  கை மாறியது. மோட்டர் வாங்கியாயிற்று. அதனைப்பொறுத்தும் சாமான்கள் ஒரு  சின்ன பையுக்கு இருந்தது. மூவரும் திரும்பவும் வீட்டிற்கே வந்தார்கள்.

‘ சமையல் செஞ்சியா என்னா’

‘ எல்லாம் ஆச்சி. அதுல கொற வப்பனா’ அவன் மனைவி பதில் சொன்னாள்.

புது மோட்டார் இப்போது பிணைக்கப்பட்டது.  கழட்டிய பழைய மோட்டாரை ஒரு ஓரமாக எடுத்து வைத்தான் பிளம்பர்.

‘ இது எடைக்குக்கூடம் தேறாது’ சொல்லிக்கொண்டான்.  திரும்பவும் பழைய மோட்டாரை த்தொட்டுப்பார்த்தான்.

‘இப்ப மோட்டார்  சுவிச் போடுங்க’ என்றான்.

அந்தப்புது மோட்டாரும் ஓடினால் தானே. எந்த ஒலியும் இல்லை. அவனுக்குத்தலை சுற்றியது. புது மோட்டாரும் ஓடாதா இது என்ன கஷ்ட காலம் என யோசித்தான். பிளம்பர் சேட்டுக்குப்போன் போட்டான்.  புது மோட்டார் ஓடவில்லை என்றான்.

சேட்டு என்ன சொன்னாரோ தெரியவில்லை.  பிளம்பர் அடுத்த வீட்டுக்குச்சென்றான். கரண்டை  டெஸ்டுக்கு என்று கேட்டு வாங்கினான். ஒரு பெரிய ஜங்க்‌ஷன் பாக்ஸ் வழியாக  புதிய மோட்டாருக்கு அந்த  மின்சாரத்தைக்கொண்டுவந்தான்.. அவர்கள் அப்படி எல்லாம் கொடுத்து உதவிடவும் விட மாட்டார்கள். பிளம்பருக்கு என்ன சாமர்த்தியமோ. அவர்களும் டெஸ்டுக்கு என்று ஒத்துக்கொண்டு கரண்டு கொடுத்தது சாதாரண விஷயமில்லை.. ’என்னடாவோ உலகம்’ இது அவன் நினைத்துக்கொண்டான்.

‘சாரு ஒண்ணும் யோசனை வேண்டாம். அவுங்க வீட்டு மெயின் செவுத்துல சமையலறை கழுவுத்தண்ணி லீக் ஆவுது. அத அடுத்ததா நா போய் பாக்கணும். இல்லன்னா அவுங்க  மெயின் செவுறு போயிடும். அதான் செத்த டெஸ்டுக்கு கரண்டு  கொடுங்கன்னுகேட்டேன். ஒ கே எடுத்துகன்னாங்க’ பிளம்பர் அவனுக்கு விளக்கம் சொன்னான்.

புது மோட்டாருக்கு அடுத்த வீட்டு கரண்டு கனைகஷன் கொடுத்தார்கள். சுவிட்சை ஆன் செய்தார்கள். மோட்டார் கும்மென்று ஓடத்தொடங்கியது. அவன் மொட்டை மாடி ஏறிப்பார்த்தான். குழாய் நிறைத்துக்கொண்டு தண்ணீர் தொட்டியில்  கொட்டிக்கொண்டிருந்தது.

‘ சாரு ஒரு சேதி.  கரண்டு ஆபிசுல எழுதி வையுங்க.  உங்க வீட்டுக்கு வர்ர நியூட்ரல் சரியா வரலன்னு. அத அவுங்க வந்து சரி பண்ணுவாங்க. கரண்டு மரத்துலேந்து வர்ர  நியூட்ரல் சரியில்ல அத  உங்க வீட்டுக்கு வர்ர கரண்டு போஸ்டுல ஏறி  ஈ பி காரனுங்க அவுங்கதான் சரி பண்ணணும்’.

அவன் கரண்டு ஆபிசுக்கு போன் போட்டான்.  நடந்த சேதி சொன்னான்.’ இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல ஆளு வரும்’ என்று பதில் சொன்னார்கள்.  அப்படி இப்படி என்று  ஒரு மணி நேரம் ஆனது. ஈபி காரர்கள்  ஆணி அடித்தாற்போல் வந்தார்கள். கரண்டு மரம் ஏறி  நியூட்ரலை பிரித்து அடித்துச் சரிசெய்தார்கள். இப்போது அவன் வீட்டு க்கரண்டு  கனைக்‌ஷன் கொடுத்து மோட்டார் சுவிட்சை ப்போட்டார்கள். புது மோட்டார் கும்மென்று தண்ணீர் இறைத்தது.

கொடுக்கவேண்டிய மாமூலைக்கொடுத்து கரண்டுகாரனை அனுப்பியாயிற்று.

‘இன்னும் சேட்டுக்கு பாக்கி நாலாயிரம் தரணும் குடுத்துடுங்க. எனக்கு கூலி ரெண்டாயிரம். இந்த பழைய மோட்டாரு அத ஐநூறுக்கு நானே எடுத்துகறன்.   அது ஒரு முந்நூறுதான் பொறும்  போவுட்டும். நாம எம்மானோ சம்பாரிக்கறம். இதுல என்னா. ஆக எனக்கு  இன்னும் ஆயிரத்து ஐ நூறு குடுங்க போதும்’

‘ இந்த மோட்டாரு  ஐ நூருதான் போவுமா’

‘ சாரு இது முந்நூறுக்குத்தான் போவும் யாரு எடுத்துகுவா குப்ப நானு போனா போவுதுன்னு  எடுத்துகிறன். உங்களுக்கு ஒரு  எர நூரு சேத்து தர்ரேன்’ பிளம்பர் அழகாகவே சொன்னான்.

அவனோடு துணைக்க வந்த இளைஞன்  பழைய மோட்டாரை அலாக்காகத் தூக்கினான். பிளம்பரின்  டூ வீலரில் பதனமாக இறுத்திவைத்தான்.

‘ சேட்ட பாத்து  அந்த பாக்கிய குடுத்துடுங்க’ சொல்லிய பிளம்பர்  தன் கூலி ஆயிரத்து ஐநூறு வாங்கித்தன்  சட்டைப்பையில்  பத்திரமாய்ப்போட்டுக்கொண்டான். வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்தான்.

‘ஏங்க அந்த பழைய மோட்டாருக்கே அடுத்த வீட்டு கரண்டை கொடுத்து   மோட்டார ஓட்டி  பாத்து இருக்கலாமுல்ல. நம் வீட்டுக்கு வர்ர நியூட்ரல்லதானங்க  பிரச்சனை இருந்திச்சி..  அப்படின்னா புதுசா ஒரு மோட்டார  நாம  என்னாத்துக்கு வாங்குணும்.  நமக்கு இருக்குற கஸ்டத்துல’’ அவன் மனைவி  சன்னமாக ஆரம்பித்தாள்.

   நீ சொல்லுறது சரிதான்’’ அவன் திகைத்துப்போய் நின்றான்.

        எல்லாமே எனக்கும் காதுல வுழுவுது. சாரு’’

சொல்லிய பிளம்பர் வண்டியை நகர்த்தி ஓட்டிக்கொண்டு போயே சேர்ந்தான்.

-------------------------------------

.

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Friday, September 3, 2021

தமிழராய்ப்பிறந்தும்

   தமிழராய்ப்பிறந்தும்….                                      

 

தமிழ் மொழியில் மூன்று நூல்கள் மிக முக்கியமானவை.அவை திருக்குறள் திருவாசகம் திருமூலம் .

திருக்குறளின் மாண்பு உலகறியும். திருக்குறளை விஞ்சி மானுட சத்தியம் பேசும் வேறு ஒரு நூல் உலகில் இருக்கமுடியுமா என்று தெரியவில்லை.

ஆயினும்  உப நிடதங்கள் தத்துவார்த்த விஷயத்தில் சிகரம். பன்னரும் உப நிட நூலெங்கள் நூலே,பார்மிசை ஏதொரு நூலிதுபோலே என்பார் மகாகவி பாரதி. தத்துவ புருடர் ஓஷோ எவ்வளவு ஆழமாக ஆன்மீக சூக்கும கருத்தினை எடுத்துவைத்தபோதும் உப நிடத சமாச்சாரங்கள்தாண்டி தத்துவார்த்த உலகில் வேறு எதுவும் இருக்குமா என்பது அய்யமே.

மனத்துக்கண் மாசு இலன் ஆதல் அனைத்து அறன்

ஆகுல நீர பிற.

இத்திருக்குறளையும் தாண்டி ஒருவர் அறத்திற்கு இலக்கணம் சொல்லவேண்டுமா என்ன?

எத்துணையும் பேதமுறாதுஎவ்வுயிரும்

 தம் உயிர் போல் எண்ணி, உள்ளே

 ஒத்து, உரிமை உரிமை உடையவராய் உவக்கின்றார்

 யாவர்? அவர் அவருளந்தான் சுத்த

 சித்துருவாய் எம்பெருமான் நடம் புரியும்

 இடம் என நான் தேர்ந்தேன் அந்த

 வித்தகர் தம் அடிக்கேவல்புரிந்திட என்

சிந்தை மிக விழைந்ததாலோ

என்பார் அருட்பிரகாச வள்ளலார். இங்கே உள்ளே ஒத்து என்பது என்கிற பதம் ஆழமான பொருளுடையது.  நமது உள்ளம் நிறைவாய் ஒப்பது என்று நாம்பொருள் கொள்ளமுடியும். இதனில் இன்னொரு விஷயம்  உள்ளம் ஒத்து பின் அதனில் உவக்கின்ற  அந்த  பெருநிலையும் வரவேண்டும்.

 என்னடா இப்படி வசமாகமாட்டிக்கொண்டு விட்டோமே என்கிற நிலைசாதாரண  மனித இயல்பு  உள்ளே ஒப்பதும்  அது கண்டு மனம் உவப்பதும் மனம் செம்மையானவர்களுக்கே சாத்தியமாகும்        

 திருக்குறளிலேயே மிகப்பிடித்த குறள் மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்து அறன் என்று தொடங்கும் அந்தக் குறளே ஆகும்

To like keats is a test of fitness for understanding poetry  என்பார் ஆங்கில நாவலாசிரியர்  ஜார்ஜ் கிஸ்ஸிங். அந்த  ஆங்கிலக்கவி கீட்ஸ் சொல்லுவார்

A thing of beauty is joy for ever அதற்கு மேல் சென்றும் பெருஞ்சேதியொன்று சொல்லுவார்.

Beauty is truth, truth beauty that is all

Ye know on earth and all ye need to know.

எப்பொழுதும் ஆனந்தத்தை வர்ஷிப்பது  அழகு.  நீல வானும்  வெண்நிலவும்  நீலக்கடலும்    நீள் மலையும் அந்த வகையில் கொள்ள முடியும்.சத்தியமே அழகு அழகு என்பது சத்தியமே.  இவ்வுலகில் வாழுகின்ற  ஒவ்வொரு மனிதனும்அறியவேண்டியதும் அறியக்கிடப்பதும் சத்தியானந்தம் ஒன்றே என்கிறார் கீட்ஸ.

‘யாமெய்யாக்கண்டவற்றுள் இல்லை எனைத்தொன்றும்

வாய்மையின் நல்ல பிற’ 

என்று பேசுகிறது திருக்குறள்  கொல்லாமை பற்றிப்பேசும் திருவள்ளுவர்

’ஒன்றாக நல்லது கொல்லாமை அதன்

பின்சாரப்பொய்யாமை நன்று’ என்று ஒரு நீதி சொல்கிறார். பொய்யாமை வேறு வாய்மைவேறு என்கிற முடிவுக்கு வரவேண்டியிருக்கிறது

பொய்யாமை பொய்யாமை ஆற்றின் அறம்பிற

செய்யாமை செய்யாமை நன்று

.இரண்டு முறை அல்லவா பொய்யாமையைச் சொல்கிறார்.செய்யாமையும் இரண்டுமுறைச் சொல்கிறார்தான். ஆனால் வாய்மை பற்றிக்கூறும் போது

’மனத்தொடு வாய்மை மொழியின் தவத்தொடு

தானம் செய்வாரின் தலை’ என்று பேசுகிறார்.

 இங்கு ஈகை அறம் ஆகிய விஷயம் மட்டுமல்ல தவம் செய்யும் முனிவர்களையும்  தாண்டிப்போகிறது வாய்மை மொழிபவன் செல்வாக்கு.பொய்யாமையைவிடவாய்மைஉயர்வானது வெல்லும் வாய்மையே என்பது வேத வாக்காகிறது.பொய்யாமையே வெல்லும் என்பது சற்றுக்கனமிழக்கிவே செய்கிறது.

வள்ளுவருக்கு வருகின்ற அறச்சீற்றம் உச்சமானது.பாரதி ‘தனியொருமனிதனுக்குணவிலை எனில் இச்சகத்தினைஅழித்திடுவோம்’என்பார் திருவள்ளுவர் இன்னும் சற்றுத்தாண்டியும் போகிறார்.

’இரந்தும் உயிர் வாழ்தல் வேண்டின்

பரந்து கெடுக இவ்வுலகிற்றியான்’. கடவுளுக்கே பிடியப்பா என் சாபம் என்கிறார் திருவள்ளுவர்.

இன்பத்துப்பாலிலே ஆயிரம் கவித்துவம் பெய்து எழுதியிருக்கிறார் திருவள்ளுவர்  எடுத்துக்காட்டுக்கு ஒரு குறள்.

’மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலரதன்

செவ்வி தலைப்படுவார்’.

அந்த சிலர்களில் யார் யார் வருவார்களோ.ஆகவே வெகு சிலரே வாழ்வில் இல்லற இன்பம் என்பது என்ன என்று  நிறைவாய் அறியும் வாய்ப்பு பெறுகிறார்கள்.

இரண்டாவதாக  திருவாசகத்துக்கு  வருவோம்.தெய்வத்தமிழ் இலக்கியங்களில் முதன்மையானது திருவாசகம் திருவாசகத்துக்கு உருகாதார் எவ்வாசகத்துக்கும் உருகார் என்கிற ஆன்றோர் வாக்கிலிருந்து அதன் பெருமை நமக்குப்புலனாகும்.

வடலூர் வள்ளல் இராமலிங்கர்

’வாட்டமிலா மாணிக்க வாசக நின்வாசகத்தை

கேட்டபொழுது அங்கிருந்த கீழ்ப்பறவை சாதிகளும்

வேட்டமுறும் பொல்லா விலங்குகளும் மெய்ஞான

நாட்டமுறும் என்னிலங்கு நான் அடைதல் வியப்பன்றே. என்று மனம் உருகி மணிவாசகப்பெருமானின் வாசகங்களுக்குப்பெருமை சேர்க்கிறார்.

 வானாகி மண்ணாகி வளியாகி ஒளியாகி

ஊனாகி உயிராகி உண்மையுமாய் இன்மையுமாய்

கோனாகி யான் எனது என்று

அவரவரைக்கூத்தாட்டுவானாகி நின்றாயை

என் சொல்லி வாழ்த்துவனே. என்று  மறை பொருளுக்கு விளக்கம் தருகிறது திருவாசகம். இதனில் உண்மையுமாய் இன்மையுமாய் என இறையை க்குறிப்பிடுவது கூர்ந்து  நோக்கத்தக்கது  அப்படியே யான் எனது என்று அவர்அவரைக்கூத்தாட்டுவான் அந்த இறைவன் என்று பேசுவதும் கூடுதலா நம்மைக்கிறங்கவைக்கிறது.

‘சாதிகுலம் பிறப்பென்னும் சுழிபட்டுத்தடுமாறும்

ஆதமிலி நாயெனை அல்லல் அறுத்து ஆட்கொண்டு

பேதைகுணம் பிறர் உருவம் யான் எனது என்னுரை மாய்த்து

கோதிலா அமுதினானை குலாவு தில்லை கண்டேனே.

இவண் சாதிகுலம் பிறப்பு என்பதை சுழி என்கிறார் மாணிக்கவாசகர்.அதனில் அகப்பட்டுக்கொண்டவர்கள் வெளியேறுதல் அரிது.ஆக அம்மூன்றிலும் சிக்காமல் மனிதன் காப்பாற்றப்படவேண்டும். பிறகு,

பேதை குணம்

பிறர் உருவம்

யான்

எனது

என்னுரை

இத்தகைய விஷயங்களுக்கு மட்டுமே முன்னுரிமை கொடுப்பது மனிதனின் கீழ்மைக்குணம். இவைகளை மாய்த்து  என்னை மீட்டு எடுத்தக்குறை ஒன்றிலா அமுதினன் மகிழ்ச்சி பொங்கும் தில்லையில் உள்ளான் அவனை க்கண்டுகொண்டேன்  என்கிறார் மானிக்கவாசகர்.

மண்ணில் நல்ல வண்ணம் மனிதன் வாழ் நெறி காட்டும் திருவாசகம் ஒப்பற்ற  ஒரு ஞானக்கருவூலம்.

அடுத்து நாம் திருமூலர் இயற்றிய திருமூலம் சற்றே காணலாம்.

அடுத்தவேளை உணவு இல்லாத ஏழை நம்முன்னே நிற்க நாம் கோவிலில் கோண்டுபோய் பாலும் தேனும் குடம் குடமாய்க்  கொட்டி இறைவனை ஆராதிப்பது வழிபடுவது நியாயமில்லை என்று சமத்துவம் பேசும் தெய்வத்மிழ்நூல் திருமூலம்.

பமடமாடக்கோவில் பகவற்கு ஒன்று ஈயில்

நடமாடக்கோவில் நம்பர்க்கு ஆங்கு ஆகா

நடமாடக்கோவில் நம்பற்கு ஒன்று ஈயில்

படமாடக்கோவில் பகவற்கு அது ஆமே

எழையின் சிரிப்பில் இறைவனைக்காண்பது அது. ஏழையின் மகிழ்ச்சியில் இறைவனைக்காண்பது என்று சொல்வது பொருத்தம் கூடித்தெரியலாம்.

ஆயிரம்ஆயிரம்  என வேதம் ஓதியஅந்தணர்களுக்கு உண்விடலினும்  திரு நீறு பூசிய ஒரு  எளிய தொண்டனை  உள்ளத்தால் நினைத்து ப்பார்த்தல்சாலச் சிறந்தது. ஒர் பிடி அன்னம்  அவர்க்கு அன்பாய் வழங்க அதுவே நற்பேறு. 

’ஆறிடும் வேள்வி அருமறை நூலவர்

கூறிடும் அந்தணர் கோடிபேருண்பதில் நீறிடும் தொண்டர் நினைவின் பயனிலை

பேறு எனில் ஓர் பிடி பேறதுவாமே’.

இதைவிட நெஞ்சிற்கு நேர்மையாய் வேறு ஏதும் சொல்லிவிட வாய்க்குமா என்ன?

ஆடம்பரமும் ஆரவாரமும் ஆங்காரக்கூச்சலும் தெய்வ வழிபாடு என்று வாடிக்கையாகி கண்முன் நிற்கிறது. திருமூலரின் எளிமையைத்தான் என்று நாம் விளங்கிக்கொள்ளபோகிறோமோ?

’யாவர்க்குமாம் இறைவற்கொரு பச்சிலை

யாவர்க்குமாம் பசுவுக்கு ஒரு வாயுறை

யாவர்க்குமாம் உண்ணும்போது ஒரு கைப்பிடி

யாவர்க்குமாம் பிறர்க்கின்னுரைதானே.’

இறைவழிப்பாட்டை இத்தனை எளிமையாய் நேர்மையாய் என்று நாம் பயில்வதுவோ?

என்னுடைய தந்தை  நிறைவாழ்வு வாழ்ந்து இவ்வுலகினின்று விடைபெற்றுக்கொள்ளும்வரை தெருவில் நின்று கொண்டு தினம் ஒரு பிடி பசும்புல்லை தன்  கையாலே பறித்து அதனை  ஏதேனுமொரு பசுவிற்கு வழங்கியபின்னரே தனது மதிய உணவு என்பதை வழக்கமாக க்கொண்டிருந்தார் என்பதை இங்கு வெகு அடக்கத்தோடு பதிவு செய்துகொள்கிறேன்.

இறைவன் ஒருவனே அவனை அடைதற்கு ஆறுகள் பல. இது சிறந்தது அது சிறந்தது என்று பேசுவதைத் திருமூலர்

’’நன்றிது தீதிது என்றுரையாளர்கள்

குன்று குரைதெழு நாயை ஒத்தார்களே’. என்று வலிந்து குரல் கொடுக்கிறார்.

’ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்

நன்றே நினைமின் நமனில்லை.’

கச்சிதமாய்ச்சொன்ன திருமூலரை ஆழ்ந்து படிக்க  ஞானம் கைகூடும்.

ஞானத்தின் மிக்க சமயமும் நன்றன்று என்று ஒதிய திருமூலர் தமிழர்தம் அறிவுப்பெட்டகம்.

ஆகத் தமிழராய்ப்பிறந்த ஒவ்வொருவரும்

திருக்குறளை திருவாசகத்தை திருமூலத்தை படிக்காமல் தம் வாணாளை வீணில் போக்குதல் நியாயமே ஆகாது.

-----------------------------------------------------------------------